Η φωτογραφία μου
Η κατανόηση της Ιατρικής επιστήμης - τέχνης σηματοδοτεί το ρόλο του Θεραπευτή τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά. Ο ρόλος της Φύσης και η απόλυτη συμμετοχή της στη βασική λειτουργία του οργανισμού δηλαδή το μεταβολισμό αναδεικνύει την εξέχουσα θέση της οξείδωσης, της αντιοξείδωσης και της μοριακής βιολογίας. Η Φύση και ο Θεραπευτής γίνονται ένα μέσα από την κατ' ελάχιστο κατανόηση της Ιατρικής.
Έλεγχος και μελέτη του μεταβολισμού του ανθρώπινου οργανισμού

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Ο πλανήτης μας, η τροφή και η υγεία μας ...!


Ο Θεραπευτής

Food for healthy people and healthy planet  

Ο τρόπος που διατρεφόμαστε συνδέεται άμεσα με την υπερθέρμανση του πλανήτη, με την υπεράντληση των φυσικών πόρων, με τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Στην πραγματικότητα αρκεί μια σωστή επιλογή των τροφίμων που καταναλώνουμε για να μειώσουμε κατά πολύ το προσωπικό μας οικολογικό αποτύπωμα!

Η οικολογική επιβάρυνση της Γης, ως απόρροια της τρόπου διατροφής μας συνιστά ένα καίριο πρόβλημα που αφορά όλους μας. Απαιτεί άμεση κινητοποίηση από ειδικούς και μη με στοχευμένη στρατηγική για τη βιώσιμη επίλυσή του με σκοπό την επαναφορά στην αρχική έννοια της διατροφής η οποία θα έπρεπε να σηματοδοτεί μια συγκεκριμένη φιλοσοφία και στάση ζωής.

Πιο συγκεκριμένα, στην Ευρώπη έχει διαπιστωθεί ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταναλώνουν αρκετά φρούτα, λαχανικά και υδατάνθρακες, σε αντίθεση με τις πρωτεΐνες και τα επεξεργασμένα τρόφιμα, που είναι πάρα πολύ υψηλά στις προτιμήσεις τους. Το WWF (Διεθνές Ταμείο για τη Φύση)   χρησιμοποίησε την ίδια προσέγγιση του ‘Eat Well Plate’ της Αγγλίας και πρόσθεσε τα κριτήρια της αειφορίας και της βιωσιμότητας για την ανάπτυξη των βασικών αρχών του προγράμματος, καταδεικνύοντας την πλήρη συνέργεια μεταξύ της διατροφικής καθοδήγησης και των υπολογισμών περί βιωσιμότητας.

Ένα νέο πρόγραμμα (LIFE - LiveWell for low impact food in Europe) θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε τρεις χώρες: Γαλλία, Ισπανία και Σουηδία, οι οποίες έχουν διαφορετικά μοντέλα στη γεωργία, το λιανικό εμπόριο αλλά και το διατροφικό πολιτισμό. Για κάθε χώρα, οι ερευνητές θα προσδιορίσουν τις διατροφικές τάσεις και θα δημιουργήσουν ένα εθνικό πρόγραμμα ‘Live Well’, χρησιμοποιώντας τη μορφή των εθνικών διατροφικών οδηγιών.

Πώς συνδέεται η διατροφή με την επιβάρυνση του περιβάλλοντος;

Είναι γνωστό ότι το περιβάλλον και η διατροφή του ανθρώπου είναι δυο συστήματα που αναπτύσσουν ισχυρές και αμφίδρομες σχέσεις εξάρτησης. Πιο συγκεκριμένα, το περιβάλλον διαμορφώνει τα διατροφικά πρότυπα του ανθρώπου και αντίστροφα η σίτιση επηρεάζει το οικοσύστημα.

Έτσι, διαμορφώνονται ποικίλες προκλήσεις για το περιβάλλον από τη διατροφή του ανθρώπου, οι μεγαλύτερες εκ των οποίων είναι:
- η βιωσιμότητα του περιβάλλοντος λόγω της απρόσκοπτης χρήσης των φυσικών του πόρων,
- το οικονομικό αδιέξοδο σε τοπικό επίπεδο,
- η διατάραξη του κύκλου ζωής των προϊόντων,
- η επιβάρυνση του οικοσυστήματος (μόλυνση των υδάτων και της ατμόσφαιρας) και
- η διαχείριση αποβλήτων.
Το οικολογικό αποτύπωμα για την παραγωγή 1κιλού μοσχαριού ισοδυναμεί με το αντίστοιχο που προκύπτει από τη χρήση ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή για 45 ημέρες!

Τι είναι το οικολογικό αποτύπωμα;

Συνοπτικά θα λέγαμε ότι οι επιπτώσεις της διατροφής του ανθρώπου στο περιβάλλον αντικατοπτρίζονται μέσω του «οικολογικού αποτυπώματος». Αν και υπάρχουν πολλές προσεγγίσεις για τον όρο «οικολογικό αποτύπωμα», ο πιο κοινός εκφράζει το βαθμό κατανάλωσης των πόρων της Γης σε εκτάρια παραγωγικής γης από τους ανθρώπους. Με πιο απλά λόγια, αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο που μετρά την επίπτωση του καθενός μας στη γη βάσει του τρόπου χρήσης των πόρων της (έδαφος, αέρας, νερό, ενέργεια) στην καθημερινή του ζωή (τροφή, μετακίνηση, ένδυση, κατοικία, απορρίμματα κ.α). Στην ουσία είναι ένας δείκτης του υπερκαταναλωτισμού και της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος από την ανθρώπινη παρουσία ως προς τη βιωσιμότητα των φυσικών πόρων. Σήμερα, το μέσο παγκοσμίως οικολογικό αποτύπωμα υπολογίζεται στα 2,2 εκτάρια παραγωγικής γης, ενώ δε θα έπρεπε να υπερβαίνει τα 1,8! Δυστυχώς, για την Ελλάδα τα νούμερα είναι απογοητευτικά.

Το φαγητό δεν είναι απλά ένα εμπόρευμα!

Η φαγητό, η γαστρονομική μας ταυτότητα παρουσιάζει ποικίλες εκφάνσεις με τεράστια πολιτιστική σημασία και ταυτότητα, με συναισθηματισμούς και ευαισθησία. Εξάλλου, ο τρόπος που μεγαλώνουμε, παράγουμε και καταναλώνουμε τρόφιμα έχει επιπτώσεις στον πλανήτη και αυτό πρέπει να το λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη,

Από την πλευρά της στην Ε.Ε. υπάρχουν διάφορες στρατηγικές πρωτοβουλίες που αποβλέπουν στη μείωση της έντασης του αποτυπώματος του διατροφικού τομέα όπως: (α) μείωση των αποβλήτων των τροφίμων χωρίς να αυξηθεί το κόστος για τους καταναλωτές, (β) οικολογικά σήματα-ετικέτες για τα φρούτα και τα λαχανικά και (γ) βελτίωση της γνώσης και της ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με την ημερομηνία λήψης των προϊόντων, δηλαδή το πώς να ερμηνεύει τις ετικέτες των τροφίμων για την ‘Ανάλωση κατά προτίμηση πριν’ και ‘Ημερομηνία Λήξης’. 

Ποια τρόφιμα θεωρούνται περισσότερο επιβλαβή για το περιβάλλον;

Η κατανάλωση κρέατος και των λοιπών ζωικών προϊόντων φαίνεται να είναι η πιο κοστοβόρα για το περιβάλλον. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το οικολογικό αποτύπωμα για την παραγωγή 1κιλού μοσχαριού ισοδυναμεί με το αντίστοιχο που προκύπτει από τη χρήση ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή για 45 ημέρες! Οι διατροφικές οδηγίες που προτείνει η Μεσογειακή Διατροφή μοιάζει να οδηγούν σε μονοπάτια με μικρό οικολογικό αποτύπωμα. Έτσι, οι επιλογές των καταναλωτών θα πρέπει να προσανατολίζονται σε τροφές περισσότερο υγιεινές, θρεπτικότερες, γευστικότερες οι οποίες παράγονται με μεθόδους που σέβονται το περιβάλλον και βελτιώνουν το εμπορικό και αγροτικό ισοζύγιο.

Οι πυλώνες της οικολογικής διατροφής

1. Η μείωση κατανάλωσης του κρέατος και των λοιπών ζωικών προϊόντων,
2. η στροφή προς βιολογικά προϊόντα, εποχικά και τοπικά προϊόντα
3. και η αγορά «τίμιας» τροφής θεωρούμε ότι αποτελούν τους πυλώνες για μια ‘οικολογική διατροφή’. Από αυτή την οπτική, σε παγκόσμιο επίπεδο έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην προώθηση προτύπων κατανάλωσης (π.χ. φυτοφαγία) και μοντέλων παραγωγής τα οποία να μειώνουν τις περιβαλλοντικές πιέσεις / απόβλητα και να ικανοποιούν τις βασικές ανάγκες της ανθρωπότητας.

Ποια είναι τα οφέλη;

Τα οφέλη από την υιοθέτηση μιας ‘οικολογικής διατροφικής συμπεριφοράς’ είναι πολλαπλά και σε πολλά επίπεδα. Δεδομένου ότι το 1/3 της εμφάνισης των διαφόρων τύπων καρκίνου αλλά και των καρδιαγγειακών παθήσεων προκαλούνται από την κακή διατροφή, η βελτίωση της διατροφής θα μπορούσε να βοηθήσει όχι μόνο το περιβάλλον, αλλά να γίνει και ο πιο σημαντικός παράγοντας για τη μείωση της εμφάνισης των ασθενειών στην Ευρώπη.

Τι πρέπει να γίνει τελικά;

Αν πρόκειται να πείσουμε τους καταναλωτές ν’ αλλάξουν τη συμπεριφορά τους, αυτό πρέπει να γίνει σωστά. Το φαγητό είναι μια αναγκαιότητα, αλλά αποτελεί επίσης μια πηγή απόλαυσης και σίγουρα μέρος της πολιτιστικής ταυτότητας. Έτσι το φαγητό είναι ένα πολύ προσωπικό και συναισθηματικό θέμα. Όμως παρά τα σταθερά και σαφή μηνύματα για τις επιπτώσεις στην υγεία στις αναπτυγμένες χώρες, η πλειοψηφία του πληθυσμού συνεχίζει να είναι υπέρβαρη ή παχύσαρκη.

Η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, όπως η αυξημένη κατανάλωση τοπικών και εποχικών φρούτων και λαχανικών, η μικρότερη κατανάλωση κρέατος ως κύριο πιάτο, η μικρότερη κατανάλωση των ιδιαίτερα επεξεργασμένων τροφίμων που είναι πλούσια σε ζάχαρη, λίπος και αλάτι, το μικρότερο ποσοστό  φαγητού στα απορρίμματα, καθώς και  το δικαιότερο εμπόριο των τροφίμων, αποτελούν τη μοναδική λύση και παράλληλα την αιχμή του δόρατος της νέας διατροφικής διπλωματίας.

Όσον αφορά στην τιμολογιακή πολιτική θα έπρεπε οι τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές όταν αγοράζουν τρόφιμα να  αντικατοπτρίζουν και το πραγματικό κόστος από την άποψη και του περιβάλλοντος και της υγείας. Τελειώνοντας μπορούμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι σε παγκόσμιο επίπεδο είναι αναγκαίο, η διατροφική δημοκρατία να χτίζεται παράλληλα με τη περιβαλλοντική δημοκρατία.

Το πιο δυναμικό moto είναι: ‘σκέψου σφαιρικά δράσε τοπικά’ ή ‘Think and act Glocal’ (από το Global-Local).

Πηγές: naturanrg (Π. Βαραγιάννης)

Αλλεργίες στα ... καλλυντικά ...; Τι προσέχουμε ...;


Ο Θεραπευτής

Αλλεργικοί στα καλλυντικά; Τι πρέπει να προσέχετε;  

Τώρα πια δεν χρειάζεται να κρατάτε μεγεθυντικό φακό για να βεβαιώνεστε ότι τα αγαπημένα σας προϊόντα δεν περιέχουν ουσίες που απειλούν το δέρμα. Πλέον, στην αγορά κυκλοφορούν φυσικά προϊόντα περιποίησης και μακιγιάζ χωρίς parabens, σικιλόνες και άλλες ουσίες που ευθύνονται για αλλεργίες και ερεθισμούς.

Απελευθερωθείτε από τα ένοχα συστατικά

Nickel free

Αυτή η επισήμανση, η οποία σε ορισμένα προϊόντα έχει αντικατασταθεί από το “nickel tested”, υποδεικνύει ότι το εν λόγω καλλυντικό δεν περιέχει ούτε ίχνος νικελίου. Πρόκειται για ένα μέταλλο η χρήση του οποίου έχει απαγορευτεί για τη σύνθεση των προϊόντων ομορφιάς, όμως συχνά συναντάται σε μικρές ποσότητες που προέρχονται από την επεξεργασία των καλλυντικών, όπως για παράδειγμα από τα μεταλλικά δοχεία συντήρησής τους. Η επισήμανση “nickel tested” βεβαιώνει ότι το εν λόγω προϊόν περιέχει νικέλιο αλλά σε «αθώες» ποσότητες. Αυτό αποτελεί εγγύηση για όσους παρουσιάζουν ευαισθησία στο μέταλλο, το οποίο πέρα από το ότι αποτελεί τον «βασιλιά» των faux bijoux, έχει κατηγορηθεί ως ο Νο1 ένοχος για τις αλλεργικές δερματίτιδες εξ επαφής.

Χωρίς SLS και SLES

Τι κρύβεται πίσω από αυτές τις συντομεύσεις; Δύο διαλύματα επιφανειακής δράσης: το sodium lauryl sulfate και το sodium laureth sulfate, που ευθύνονται για τον απαλό και βελούδινο αφρό των σαμπουάν, των αφρόλουτρων και των σαπουνιών. Αυτά τα αφρογόνα συστατικά έχουν κατηγορηθεί άδικα ότι είναι πολύ τοξικά. Στην πραγματικότητα, μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμούς και ξηρότητα, αλλά τίποτα παραπάνω. Παρ’ όλα αυτά, είναι απαγορευτικά για όσους έχουν ευαίσθητη επιδερμίδα.

Χωρίς σιλικόνες

Άλλη μία κατηγορία χημικών μορίων που συναντάται στα περισσότερα καλλυντικά. Το δυνατό σημείο τους είναι ότι χαρίζουν στα προϊόντα τη ρευστή και απαλή υφή τους, κάνοντάς τα ευχάριστα για το δέρμα. Ορισμένα από αυτά μπορούν να δημιουργήσουν ακόμα μία προστατευτική και γυαλιστερή μεμβράνη, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται στα προϊόντα που υπόσχονται μεταξένια μαλλιά. Παρ’ όλα αυτά, αυξάνουν διαρκώς τα περιστατικά δυσανεξίας στα καλλυντικά που είναι ιδιαίτερα πλούσια σε σιλικόνες. Όταν η περιεκτικότητα των προϊόντων σε σιλικόνες κυμαίνεται ανάμεσα σε 0,5-2%, τότε είναι πολύ ανεκτά. Σε μεγαλύτερο ποσοστό όμως, είναι πιθανό να προκαλέσουν τοπική αντίδραση, ξηρότητα, πτώση φολίδων και διαστολή των πόρων.

Χωρίς αλκοόλ

Το αλκοόλ λειτουργεί ως συντηρητικό στα καλλυντικά, ενώ ευνοεί και την καλύτερη απορρόφηση των ενεργών συστατικών τους. Πιο συγκεκριμένα, δρα ως διαλυτικό μέσο που λιώνει τα λίπη, τα οποία κρατάνε ενωμένα τα κύτταρα της κεράτινης στιβάδας του δέρματος. Για τις ευαίσθητες επιδερμίδας όμως, μπορεί να αποδειχτεί ερεθιστικό.

Χωρίς parabens

Η σταυροφορία ενάντια στα parabens, χημικά συντηρητικά που χρησιμεύουν για την αποφυγή ανάπτυξης μούχλας και βακτηριδίων, ξεκίνησε πριν από δύο περίπου χρόνια, αλλά εντατικοποιήθηκε τάχιστα. Πλέον, η επιγραφή «χωρίς parabens” φιγουράρει πάνω σε πολλές συσκευασίες καλλυντικών. Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στα εν λόγω συστατικά, που τείνουν να συσσωρεύονται πάνω στο δέρμα, και την ανάπτυξη φλεγμονών και αλλεργικών αντιδράσεων. Ορισμένοι μάλιστα κατηγόρησαν τα αποσμητικά που περιέχουν parabens ακόμα και για την πρόκληση καρκίνου του στήθους.

Χωρίς παράγωγα πετρελαίου

Τα παράγωγα πετρελαίου, τα οποία αναφέρονται στη σύνθεση των καλλυντικών ως βαζελίνη, μεταλλικό έλαιο (mineral oil) και υγρή παραφίνη (paraffinum liquidum), επιλέγονται για τις ενυδατικές και μαλακτικές τους ιδιότητες. Έχουν κατηγορηθεί όμως ότι δημιουργούν μία αποφρακτική μεμβράνη στην επιδερμίδα, που την κάνει να «ασφυκτιά» και επιφέρει ερεθισμούς και εξανθήματα. Επιπλέον, παρ’ όλες τις διεργασίες καθαρισμού τους, είναι συστατικά που προέρχονται από ένα καρκινογόνο υλικό, το πετρέλαιο. Να σημειωθεί ότι τα παράγωγα πετρελαίου δεν είναι βιοδιασπώμενα και άρα αποτελούν «βάρος» και για το περιβάλλον. Πλέον, υπάρχουν πολλά καλλυντικά που περιέχουν φυτικά παράγωγα με τις ίδιες ιδιότητες.

Oil free

Όταν ένα προϊόν φέρει την επιγραφή “oil free”, σημαίνει ότι δεν περιέχει λιπίδια καμίας προέλευσης. Η μη-λιπαρή σύνθεσή του το καθιστά κατάλληλο για τα ακνεϊκά δέρματα, αλλά και για τις επιδερμίδες που παρουσιάζουν υπερπαραγωγή σμήγματος.

Fragrance free (ή no perfume)

Πρόκειται για καλλυντικά που δεν περιέχουν συνθετικά αρώματα, τα οποία αποτελούν την τρίτη αιτία δερματικών αλλεργιών μετά το νικέλιο και τα συντηρητικά συστατικά. Δεν αποκλείεται ωστόσο η παρουσία φυσικών αιθέριων ελαίων, όπως του λεμονιού και του γερανιού, που δεν γίνονται αντιληπτά αλλά καταφέρνουν να «καμουφλάρουν» τις δυσάρεστες οσμές των καλλυντικών. Αυτές οι αρωματικές ουσίες απειλούν με αλλεργικές αντιδράσεις τα ευαίσθητα δέρματα, όχι όμως στο βαθμό των συνθετικών αρωμάτων.

Πηγές: naturanrg.gr (Α. Ραυτοπούλου)

Η αλήθεια για το ... «τοπικό» αδυνάτισμα ...!



Ο Θεραπευτής

Όλη η αλήθεια για το «τοπικό» αδυνάτισμα  

Το τοπικό λίπος και οι τρόποι για να το εξαφανίσουμε είναι ένα από τα πιο hot ζητήματα του καλοκαιριού. Μήπως όμως το καλοκαίρι είναι η πιο λάθος εποχή για να συζητάμε για αυτό το φλέγον θέμα;

Τι εννοούμε τοπικό λίπος;

Στο ανθρώπινο σώμα υπάρχει ένα είδος κυττάρων, τα λιποκύτταρα, τα οποία έχουν την ικανότητα να αποθηκεύουν ενέργεια. Είναι οι αποθήκες του ανθρώπινου σώματος. Στις γυναίκες βρίσκονται συνήθως στους γλουτούς και στους μηρούς ενώ στους άνδρες στην περιοχή της κοιλιάς δημιουργώντας το γνωστό «σωσίβιο». Άλλες περιοχές στις οποίες αποθηκεύεται λίπος είναι η περιοχές των μπράτσων, η πλάτη και τα πόδια. Αναφερόμενοι στο τοπικό λίπος εννοούμε την εναπόθεση λιποκυττάρων η οποία σε συνδυασμό με κακή κατασκευή (π.χ φαρδιά λεκάνη) δημιουργεί κυρίως προβλήματα αισθητικής, κάποιες φορές και υγείας.

Υπάρχει τοπικό αδυνάτισμα;

Είναι γνωστό, δυστυχώς, ότι το τοπικό αδυνάτισμα δεν είναι εφικτό. Ειδικά αν η κατασκευή του σώματος είναι τέτοια από την παιδική ηλικία το πρόβλημα μπορεί μόνο να μειωθεί, ενώ αν αποκτήθηκε αργότερα τα πράγματα είναι καλύτερα. Αυτό συμβαίνει διότι η απώλεια λίπους μπορεί να είναι μόνο συνολική και σε καμία περίπτωση δεν επιτυγχάνεται τοπικά.

Οι φόρμες και οι ζώνες εφίδρωσης βοηθούν; Μήπως η λύση είναι η λιποαναρρόφηση;

Οι φόρμες και οι ζώνες εφίδρωσης όχι μόνο δεν βοηθούν αλλά μπορεί να αποδειχτούν επικίνδυνες αφού εμποδίζουν την αποβολή θερμότητας, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος αφυδάτωσης. Αυτά που χάνονται είναι υγρά με αποτέλεσμα να υπάρχει διαφορά στους πόντους στην περιοχή αλλά σε καμιά περίπτωση απώλεια λίπους. Όταν κάποιος αναπληρώσει το νερό που έχασε επανέρχεται στην προηγούμενη κατάσταση. Όσον αφορά τη λιποαναρρόφηση, σημειώνουμε ότι είναι μια επέμβαση. Ως τέτοια θα πρέπει να αποτελεί την τελευταία λύση και να γίνεται μόνο εάν το πρόβλημα είναι σοβαρό.

Επομένως αυτό που  χρειάζεται είναι άσκηση και σωστή διατροφή;

Σίγουρα ο συνδυασμός είναι ο καταλληλότερος τρόπος να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Μιλώντας για διατροφή θα πρέπει να εξηγήσουμε ότι δεν αναφερόμαστε σε στερητικά προγράμματα που μπορεί να προκαλέσουν κινδύνους αλλά σε σχεδιασμό εξατομικευμένου διαιτολογίου ανάλογα με τις ανάγκες. Αυτό χρειάζεται να γίνει εκτός των άλλων, διότι η προσπάθεια θα πρέπει να είναι μακροχρόνια και επομένως πρέπει να υπάρχει ευελιξία ανάλογα τις δραστηριότητες του ατόμου (καθιστική ζωή), τις διατροφικές συνήθειες, ειδικές καταστάσεις (ασθένειες, εγκυμοσύνη), την εποχή κ.α.

Όσον αφορά την άσκηση αυτό είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο που δυστυχώς κάποιοι το παραδίδουν λάθος! Υπάρχει η άποψη ότι γυμνάζοντας συγκεκριμένους μύες, στις αντίστοιχες περιοχές του σώματός μας ενεργοποιούνται οι λιπο-αποθήκες για να παραχθεί ενέργεια και έτσι επιτυγχάνεται τοπική απώλεια λίπους. Αυτό είναι πέρα για πέρα ψευδές. Δυστυχώς, οι περισσότεροι το αγνοούν και ταλαιπωρούνται κάνοντας κοιλιακούς για να χάσουν την κοιλιά ή απαγωγούς και γλουτιαίους για τα «ψωμάκια». Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι τενίστες οι οποίοι αν και έχουν πιο γυμνασμένο το χέρι με το οποίο παίζουν δεν έχουν διαφορά στο υποδόριο λίπος στα δύο χέρια. Ο καλύτερος τρόπος είναι ο συνδυασμός αερόβιας και αναερόβιας άσκησης.

Πρακτικά τι μπορούμε να κάνουμε;

Αυτό που είναι απαραίτητο σε πρώτη φάση είναι να αλλάξουμε το ισοζύγιο ενέργειας. Να χρησιμοποιήσουμε - κάψουμε περισσότερη από αυτή που λαμβάνουμε μέσω της τροφής έτσι ώστε ο οργανισμός να καταναλώσει/ χρησιμοποιήσει μέρος της αποθηκευμένης ενέργειας, από τις αποθήκες.

• Απαιτείται, λοιπόν, αερόβια άσκηση τουλάχιστον 3-4 φορές την εβδομάδα για όχι λιγότερο από 45’ σε υπομέγιστη ένταση. Τέτοιου είδους ασκήσεις είναι το aerobic, το ποδήλατο, το τζόκινγκ. Το step μπορεί να βοηθήσει αλλά χρειάζεται προσοχή γιατί επιβαρύνει τα γόνατα. Μπορεί βέβαια να γίνει και συνδυασμός ασκήσεων. Η κολύμβηση ενδείκνυται μόνο για πολύ καλούς κολυμβητές.
• Ταυτόχρονα, γυμνάζουμε τους μύες που βρίσκονται στις περιοχές που υπάρχει το πρόβλημα. Όταν χαθούν κάποια κιλά το σημείο εκείνο θα δείχνει σε πολύ καλύτερη κατάσταση καθώς θα έχουμε επιτύχει ενδυνάμωση των συγκεκριμένων μυών.
• Στη συνέχεια, πρέπει να σκεφτούμε έξυπνα. Βάζουμε ως στόχο να γυμνάσουμε και τους μύες που βρίσκονται γύρω από την προβληματική περιοχή. Αν για παράδειγμα υπάρχει «σωσίβιο» αναπτύσσουμε τους μύες της πλάτης ώστε το πρόβλημα να φαίνεται μικρότερο. Αν υπάρχει στους γλουτούς ασκούμε τους μύες της κοιλιάς και των μηρών ενώ αν το πρόβλημα είναι στους μηρούς γυμνάζουμε τους γλουτιαίους.

Πόσος χρόνος απαιτείται για να υπάρξει βελτίωση;

Σε αυτή την ερώτηση δεν μπορεί να δοθεί συγκεκριμένη απάντηση. Εξαρτάται από το μέγεθος του προβλήματος, την ηλικία, την συνέπεια του ασκούμενου, την διατροφή του κ.α. Μπορεί να απαιτηθεί ένα εξάμηνο ή και χρόνια. Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι δεν υπάρχουν μαγικοί και εύκολοι τρόποι και ότι βελτίωση μπορεί κανείς να δει μόνο με σωστή διατροφή, συνέπεια στην άσκηση και πάνω απ’ όλα υπομονή. Ίσως μετά από όλα αυτά γίνεται αντιληπτό γιατί το θέμα αυτό είναι επίκαιρο όλες τις εποχές. Η άσκηση δεν είναι θέμα μόδας. Είναι πάνω απ’ όλα τρόπος ζωής.

Πηγές: natura.nrg (Π. Αντωνίου)