Η φωτογραφία μου
Η κατανόηση της Ιατρικής επιστήμης - τέχνης σηματοδοτεί το ρόλο του Θεραπευτή τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά. Ο ρόλος της Φύσης και η απόλυτη συμμετοχή της στη βασική λειτουργία του οργανισμού δηλαδή το μεταβολισμό αναδεικνύει την εξέχουσα θέση της οξείδωσης, της αντιοξείδωσης και της μοριακής βιολογίας. Η Φύση και ο Θεραπευτής γίνονται ένα μέσα από την κατ' ελάχιστο κατανόηση της Ιατρικής.
Έλεγχος και μελέτη του μεταβολισμού του ανθρώπινου οργανισμού

Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

17 απίθανα ... κόλπα που ... δεν ξέρετε ότι κάνει ... το σώμα μας!


Ο Θεραπευτής

17 κόλπα που ... δεν ξέρετε ότι κάνει ... το σώμα μας!

Πολλές φορές το σώμα μας λειτουργεί ανεξάρτητα από τις εντολές που του δίνουμε…

Διαβάστε 17 ενδιαφέροντα κόλπα καλής υγείας που κάνει το σώμα μας…

1. Εάν σας γαργαλάει ο λαιμός σας, ξύστε το αυτί σας
Ένας έξυπνος τρόπος για να απαλλαγείτε από το γαργαλητό που νιώθετε στο λαιμό σας είναι να ξύσετε το αυτί σας. «Όταν διεγείρονται τα νεύρα που υπάρχουν στο αυτί, προκαλείται μία αντανάκλαση στο λαιμό, που μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στον μυ,» αναφέρει ο Δρ. Scott Schaffer, πρόεδρος του Κέντρου Ωτορινολαρυγγολογίας στο Γκίμπσμπορο του Νιού Τζέρσεϊ. «Ο σπασμός ανακουφίζει από το γαργαλητό.»

2. Αποκτήστε υπερηχητική ακοή
Εάν βρίσκεστε σε ένα μέρος με θόρυβο και δυσκολεύεστε να ακούσετε τον συνομιλητή σας, ο οποίος μιλάει ψιθυριστά, τότε σκύψτε προς το μέρος του με το δεξί σας αυτί.Το δεξί αυτί έχει την ικανότητα να ακολουθεί τους γρήγορους ρυθμούς του λόγου, σύμφωνα με ερευνητές της Ιατρικής Σχολής David Geffen του UCLA. Εάν, από την άλλη, προσπαθείτε να αναγνωρίσετε το τραγούδι που παίζει χαμηλά σε έναν χώρο, τότε προβάλετε το αριστερό σας αυτί προς τον ήχο. Το αριστερό αυτί έχει την ικανότητα να ξεχωρίζει ευκολότερα τους μουσικούς τόνους.

3. Απαλλαγείτε από τον πόνο!
Γερμανοί ερευνητές ανακάλυψαν πως εάν βήχουμε κατά τη διάρκεια μιας ένεσης, μειώνεται ο πόνος από το τσίμπημα της βελόνας. Σύμφωνα με τον Taras Usichenko, συγγραφέα μίας μελέτης πάνω σε αυτό το φαινόμενο, το κόλπο προκαλεί μία ξαφνική, προσωρινή αύξηση της πίεσης στο στήθος και το νωτιαίο σωλήνα, αναστέλλοντας τις δομές που προκαλούν πόνο στο νωτιαίο μυελό.

4. Καθαρίστε τη βουλωμένη μύτη σας
Ξεχάστε τα αποσυμφορητικά μύτης. Ένας ευκολότερος, γρηγορότερος και οικονομικότερος τρόπος για να ανακουφίσετε την πίεση της ρινικής κοιλότητας είναι να τοποθετήσετε τη γλώσσα σας στον ουρανίσκο και στη συνέχεια να πιέσετε με το δάχτυλό σας ανάμεσα στα φρύδια. Αυτό επιτρέπει στην ύνιδα, το οστό που περνάει από τις ρινικές οδούς και καταλήγει στο στόμα, να πάλλεται μπρος πίσω, σύμφωνα με την Lisa DeStefano, βοηθό καθηγητού οστεοθεραπευτικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Η κίνηση χαλαρώνει τη συμφόρηση και μετά από 20 δευτερόλεπτα νιώθουμε τη μύτη μας άδεια.

5. Διώξτε την καούρα χωρίς νερό!
Φοβάστε ότι το φαγητό που φάγατε θα σας προκαλέσει καούρες και δεν θα μπορείτε να κοιμηθείτε το βράδυ; «Κοιμηθείτε με το αριστερό πλευρό,» συνιστά ο Anthony A. Star, γαστρεντερολόγος και βοηθός καθηγητού στην Ιατρική Σχολή της Νέας Υόρκης. Μελέτες έδειξαν πως, ασθενείς που κοιμούνται με το αριστερό τους πλευρό, δεν έχουν παλινδρόμηση γαστρικών υγρών. Ο οισοφάγος και το στομάχι συνδέονται σε γωνία. Όταν κοιμόμαστε με το δεξί μας πλευρό, το στομάχι είναι χαμηλότερα από τον οισοφάγο, επομένως η βαρύτητα λειτουργεί υπέρ της καούρας.

6. Απαλλαγείτε από τον πονόδοντο χωρίς να ανοίξετε το στόμα σας
Απλά τρίψτε πάγο στην παλάμη σας, στην καμάρα που κάνει ο αντίχειρας με τον δείκτη. Μία καναδέζικη μελέτη έδειξε πως αυτή η τεχνική μειώνει τον πονόδοντο μέχρι και 50%. Οι οδοί των νεύρων στη βάση της καμπύλης διεγείρουν μία περιοχή στον εγκέφαλο που μπλοκάρει τα σήματα πόνου από το πρόσωπο και τα χέρια.

7. Εξαφανίστε τα καψίματα Αν κάψετε κατά λάθος το δάχτυλό σας πάνω στο μάτι της κουζίνας, καθαρίστε το δέρμα και πιέστε ελαφρά το σημείο που καήκατε με το μαξιλαράκι των δαχτύλων σας. Ο πάγος θα ανακουφίσει τον πόνο πιο γρήγορα, σύμφωνα με τη Δρ. DeStefano, αλλά η φυσική αυτή μέθοδος επαναφέρει το καμένο δέρμα στη φυσιολογική του θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να μην δημιουργείται φουσκάλα.

8. Κάντε τον κόσμο να σταματήσει να γυρνά
Μήπως ήπιατε λίγο παραπάνω και βλέπετε τα πάντα γύρω σας να γυρνάνε; Ακουμπήστε το χέρι σας σε κάτι σταθερό. Το κομμάτι του αυτιού, που είναι υπεύθυνο για την ισορροπία -ο θόλος του κοχλία- εγχέει ένα υγρό, που είναι της ίδιας πυκνότητας με το αίμα. «Καθώς το αλκοόλ αραιώνει το αίμα στο θόλο, ο θόλος αποκτά μικρότερη πυκνότητα και ανεβαίνει,» εξηγεί ο Δρ. Schaffer. Όλο αυτό μπερδεύει τον εγκέφαλο. Η αφή ενός σταθερού αντικειμένου δίνει μία δεύτερη «άποψη» στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να νιώθουμε μεγαλύτερη ισορροπία.

9. Απαλλαγείτε από τις σουβλιές στα πλευρά
Εάν είστε σαν τους περισσότερους ανθρώπους, όταν τρέχετε εκπνέετε κάθε φορά που το δεξί σας πόδι πατάει στο έδαφος. Με την εκπνοή ασκείται πίεση στο συκώτι (που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά), το οποίο στη συνέχεια πιέζει το διάφραγμα και προκαλεί σουβλιές στα πλευρά. Ένας τρόπος για να απαλλαγείτε από αυτό τον πόνο είναι να εκπνέετε κάθε φορά που πατάει το αριστερό πόδι στο έδαφος.

10. Σταματήστε το αίμα με το ένα δάχτυλο!
Εάν πιέσετε τη μύτη σας και σκύψετε προς τα πίσω μπορείτε να σταματήσετε την αιμορραγία στη μύτη -εάν φυσικά δεν σας πειράζει να καταπιείτε το ίδιο σας το αίμα. Ένας πιο «πολιτισμένος» τρόπος είναι να τοποθετήσετε βαμβάκι στα άνω ούλα σας -ακριβώς στο βαθούλωμα που βρίσκεται κάτω από τη μύτη- και να πιέσετε με δύναμη. «Οι περισσότερες αιμορραγίες προέρχονται από το μπροστινό μέρος του διαφράγματος, το χόνδρο που χωρίζει τη μύτη,» σημειώνει ο Peter Desmarais, ωτορινολαρυγγολόγος στο νοσοκομείο Entabeni του Ντάρμπαν, στη Νότιο Αφρική. «Ασκώντας πίεση στο συγκεκριμένο σημείο, σταματάτε την αιμορραγία».

11. Σταματήστε το καρδιοχτύπι
Θέλετε να σταματήσετε το καρδιοχτύπι και τη νευρικότητα που νιώθετε στο πρώτο ραντεβού; Απλά φυσήξτε στον αντίχειρά σας. Το πνευμονογαστρικό νεύρο, που καθορίζει τον καρδιακό παλμό, μπορεί να ελεγχθεί μέσω της αναπνοής, όπως υποστηρίζει ο Ben Abo, γιατρός στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ. Εάν φυσήξετε στον αντίχειρά σας, ο καρδιακός παλμός θα επιστρέψει στα φυσιολογικά του επίπεδα.

12. «Ζεστάνετε» τον εγκέφαλό σας!
Εάν φάτε κάτι παγωμένο, πάρα πολύ γρήγορα, τότε θα παγώσει ο εγκέφαλος σας. Για να το αποφύγετε, πιέστε την επιφάνεια της γλώσσας σας στον ουρανίσκο σας, καλύπτοντας όσο μεγαλύτερη επιφάνεια μπορείτε. «Επειδή τα νεύρα στον ουρανίσκο παγώνουν υπερβολικά, το σώμα μας έχει την εντύπωση ότι παγώνει και ο εγκέφαλος,» υποστηρίζει ο Abo. «Σε αντιστάθμιση, υπερθερμαίνεται, προκαλώντας τον πονοκέφαλο του παγωτού, όπως λέγεται χαρακτηριστικά το φαινόμενο. Όσο μεγαλύτερη πίεση ασκήσουμε στον ουρανίσκο, τόσο πιο γρήγορα θα υποχωρήσει ο πονοκέφαλος.

13. Αποφύγετε τη μυωπία
Η μυωπία οφείλεται κυρίως στα γονίδια, σύμφωνα με την Anne Barber, οπτομετρικό στην Ουάσιγκτον. «Συνήθως δημιουργείται από μυωπικό στρες.» Με άλλα λόγια, δημιουργείται εάν κοιτάζετε για πολύ ώρα στην οθόνη ενός υπολογιστή. Εάν θέλετε να έχετε τέλεια όραση, θα πρέπει ανά τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στη μέρα να κλείνετε τα μάτια σας, να τεντώνετε το σώμα σας, να παίρνετε μια βαθιά ανάσα και μετά από λίγα δευτερόλεπτα να εκπνέετε, χαλαρώνοντας ταυτόχρονα και τους μύες σας. Σφίγγοντας και χαλαρώνοντας τους μύες, όπως τους δικέφαλους και τους γλουτιαίους, ξεγελούμε ακούσια και άλλους μύες -όπως τα μάτια- οι οποίοι χαλαρώνουν και αυτοί.

14. Ξυπνήστε τους νεκρούς!
Εάν μουδιάσει το χέρι σας την ώρα που οδηγείτε ή κάθεστε σε περίεργη στάση, κουνήστε το κεφάλι σας πέρα δώσε και το μούδιασμα θα εξαφανιστεί σε λιγότερο από ένα λεπτό. Το μουδιασμένο χέρι είναι συχνά αποτέλεσμα της συμπίεσης των νεύρων που βρίσκονται στον αυχένα. Χαλαρώνοντας τους μύες του αυχένα, απελευθερώνετε την πίεση. Τα συμπιεσμένα νεύρα, που βρίσκονται χαμηλότερα στο σώμα, ευθύνονται για το μούδιασμα στο πόδι, επομένως μην επαναπαύεστε. Σηκωθείτε και αρχίστε να περπατάτε.

15. Εντυπωσιάστε τους φίλους σας!
Την επόμενη φορά που θα πάτε σε ένα πάρτι, δοκιμάστε το εξής κόλπο: Βάλτε κάποιον να κρατήσει το χέρι του τεντωμένο στα πλάγια, με την παλάμη προς τα κάτω και πείτε του να μείνει σε αυτή τη στάση. Στη συνέχεια τοποθετήστε τα δύο σας δάχτυλα στον καρπό του και σπρώξτε προς τα κάτω. Θα αντισταθεί. Στη συνέχεια, βάλτε τον να ακουμπήσει το πόδι του σε μία επιφάνεια που είναι 1- 2 εκατοστά πιο ψηλή (βάλτε 1-2 περιοδικά) και επαναλάβετε. Αυτή τη φορά, το χέρι του θα πέσει σαν τραπουλόχαρτο. Επειδή οι γλουτοί δεν είναι ευθυγραμμισμένοι, μετατοπίζεται η σπονδυλική στήλη. Ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται πως η σπονδυλική στήλη είναι ευάλωτη και έτσι απενεργοποιεί την ικανότητα του σώματος να αντιστέκεται.

16. Αναπνεύστε κάτω από το νερό
 Εάν θέλετε οπωσδήποτε να φτάσετε στο βυθό της θάλασσας και να πιάσετε μια χούφτα άμμο, πάρτε μερικές μικρές παρατεταμένες ανάσες. Όταν βρίσκεστε κάτω από το νερό, δεν είναι η έλλειψη οξυγόνου που σας κάνει να θέλετε απεγνωσμένα να αναπνεύσετε, αλλά φταίει η συσσώρευση διοξειδίου του άνθρακα, που κάνει το αίμα όξινο και στέλνει σήματα στον εγκέφαλο πως κάτι πάει στραβά. Η υπεροξυγόνωση μειώνει την οξύτητα του αίματος,» όπως υποστηρίζει ο Δρ. Jonathan Armbruster, αναπληρωτής καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Auburn. «Το κόλπο αυτό ξεγελά τον εγκέφαλο και νομίζει πως έχει περισσότερο οξυγόνο.» Έτσι, κερδίζετε μερικά δευτερόλεπτα επιπλέον.

17. Διαβάστε το μυαλό! Το δικό σας!
«Εάν έχετε να εκφωνήσετε μία ομιλία την επόμενη μέρα, κάντε μία επανάληψη πριν πέσετε για ύπνο,» όπως υποστηρίζει η Candi Heimgartner, καθηγήτρια βιολογικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Αϊντάχο. Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της μνήμης εδραιώνεται κατά τη διάρκεια του ύπνου, οτιδήποτε διαβάσετε λίγο πριν να κοιμηθείτε είναι πιο πιθανό να κωδικοποιηθεί ως μακροχρόνια μνήμη.

Πηγές: newsbomb

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Ο καφές και η επίδρασή του στην υγεία ...!


Ο Θεραπευτής

Καφές και επίδρασή στην υγεία

Στοιχεία Βοτανολογίας

Ο καφές είναι ο καρπός ενός θάμνου που ανήκει στην οικογένεια των Ρουβιιδών. Τα δύο σπουδαιότερα είδη είναι Coffea Arabica και Coffea Conefora robusta. Ο καρπός είναι μία ράγα που περιέχει δύο σπόρους, τους κόκκους του καφέ και χρειάζεται 6-14 μήνες για να ωριμάσει. Ένα δενδράκι παράγει 2,5 κιλά καρπούς το χρόνο που δίνουν 500 γραμμάρια πράσινου καφέ και 400 γραμμάρια ψημένου καφέ. Το ζενίθ της παραγωγής είναι στο 8ο με 10° έτος και από το 25° έτος πέφτει.

Ποιος παράγει και ποιος πίνει;

Η παγκόσμια παραγωγή αυξήθηκε κατά 46% από το 1960 (3.900τόνο/χρόνο) στο 1990 (5.700 τόνοι/ χρόνο).Τις τρεις πρώτες θέσεις έχουν η Βραζιλία, η Κολομβία και η Ινδονησία και ακολουθούν το Μεξικό, η Ακτή Ελεφαντοστού και η Γουατεμάλα. Τα 2/3 της παραγωγής πάντως καλύπτουν οι χώρες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Αντίθετα, η μεγαλύτερη κατανάλωση γίνεται στις βιομηχανικές χώρες της Δύσης. Τα σκήπτρα κατέχουν η Σκανδιναβία (>10 κιλά πράσινου καφέ το χρόνο ανά κεφαλή). Ακολουθούν οι γερμανόφωνες (6-9 κιλά), η Γαλλία, οι ΗΠΑ και ο Καναδάς (4-5,5 κιλά) και οι μεσογειακές χώρες. Στην Ελλάδα το 1986 καταναλώναμε κατά μέσο όρο 2,2 κιλά πράσινου καφέ το χρόνο ανά κεφαλή.

Περιεκτικότητα Καφεΐνης σε 150 ml ποτού  

Αλεσμένος καφές 90mg
Στιγμιαίος καφές 60mg 
Τσάι  40mg
Κόκα κόλα 16mg
Κακάο 4mg
Decafeine 3mg


Απ' τη ράγα στο φλιτζάνι

Στις χώρες παραγωγής οι ράγες μαζεύονται με τα χέρια ή μηχανικά, ξεφλουδίζονται και οι δύο κόκκοι ξεχωρίζονται, πλένονται, στεγνώνονται και φορτώνονται σε σακιά. Στις χώρες κατανάλωσης οι πράσινοι κόκκοι καβουρδίζονται για 10 έως 15 λεπτά σε θερμοκρασία 100° C έως 230° C, οπότε αφυδατώνονται (η περιεκτικότητα σε νερό μειώνεται από 10% σε 1.3%), κιτρινίζουν και γίνονται τελικά σκούροι καστανοί, ενώ συγχρόνως εμπλουτίζονται σε άρωμα. Στη συνέχεια ο καφές αλέθεται χοντρά, μέτρια (γαλλικός), ψιλά (espresso), ή πολύ ψιλά(ελληνικός). Με λυοφιλοποίηση φτιάχνεται ο στιγμιαίος καφές (nes cafe), που διαλύεται εύκολα στο νερό, ενώ με πολυπλοκότερη τεχνική επιτυγχάνεται η απομάκρυνση της καφεΐνης με αποτέλεσμα τον ντεκαφεϊνέ (decafeine).

Συστατικά του καφέ

Τα διαφορετικά συστατικά που περιέχονται στον καφέ είναι πάνω από δύο χιλιάδες! Τα σημαντικότερα σε ποσότητα είναι οι υδατάνθρακες (347% της ξηρής μάζας καβουρδισμένου καφέ), τα λιπίδια (17%), οι πρωτεΐνες (14%), διάφορα οξέα, μεταλλικά άλατα (4%) και καφεΐνη (1%). Υπάρχουν επίσης και βιταμίνες, όπως η Β3 (ή νικοτινικό οξύ). Η καφεΐνη περιέχεται και σε άλλα αφεψήματα, σε πολύ μικρότερη όμως ποσότητα. Έτσι για παράδειγμα, ενώ ο καφές έχει 90mg/150ml, το τσάι έχει μόλις 40 mg, η κόκα κόλα 16mg και το κακάο 4mg. Ο καφές ντεκαφεϊνέ βέβαια περιέχει μόνο 3mg/150ml. Στην καφεΐνη οφείλει ουσιαστικά ο καφές τη δράση του στα διάφορα συστήματα του οργανισμού, όπως θα δούμε στη συνέχεια.

Επίδραση του καφέ στον οργανισμό

Πολλά έχουν λεχθεί για την επίδραση του καφέ στην υγεία. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων των πολυάριθμων ερευνών που έχουν γίνει ως τώρα χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί υπάρχουν διαφορές από άνθρωπο σε άνθρωπο, ανάλογα με την ηλικία, την ημερήσια ποσότητα καφέ, τη σύγχρονη λήψη οινοπνευματωδών και τις συνήθειες, όπως το κάπνισμα.

Τα ηλικιωμένα άτομα είναι πιο ευαίσθητα στη δράση της καφεΐνης, ειδικά όσον αφορά στον ύπνο. Αντίθετα τα παιδιά δεν φαίνονται πιο ευάλωτα από τους ενηλίκους σε ελαφρές δόσεις καφέ.

Στους καπνιστές η δράση της καφεΐνης είναι λιγότερο έντονη, ενώ αντίθετα η λήψη αλκοόλ ή αντισυλληπτικού χαπιού, μειώνει την αποβολή της από τον οργανισμό.

Η πιο γνωστή επίδραση του καφέ αφορά στο νευρικό σύστημα. Σε λογικές ποσότητες βελτιώνει τις πνευματικές ικανότητες γιατί προκαλεί εγρήγορση και μείωση της ανίας. Στον εγκέφαλο η καφεΐνη προκαλεί αγγειοσυστολή, ενώ στα περιφερειακά αγγεία διαστολή. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που χρησιμοποιείται σε μερικά φάρμακα για την ημικρανία. Υπερβολική κατανάλωση προξενεί νευρικότητα, άγχος, αϋπνία. Στα περισσότερα άτομα τα ανεπιθύμητα συμπτώματα παρατηρούνται με κατανάλωση καφεΐνης άνω των 600mg/μέρα (=4 φλιτζάνια των 150mg).

Αμερικανικές έρευνες έδειξαν ότι πολύ υψηλές ποσότητες καφέ (άνω των 5 γραμμαρίων καφεΐνης, δηλαδή 75 φλιτζάνια), προκαλούν δηλητηρίαση, τον καφεϊνισμό, που μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρο κώμα.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι μπορεί να παρατηρηθεί εθισμός στον καφέ, όχι λόγω καφεΐνης, αλλά από ένα άλλο συστατικό του, την μεθυλξανθίνη.

Η επίδραση του καφέ στην καρδιά είναι και αυτή πολυσυζητημένη. Σε συνηθισμένες ποσότητες ούτε αύξηση της πίεσης προξενεί, ούτε ταχυκαρδία σε υγιή άτομα. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν η κατανάλωση υπερβεί τα 90mg(= φλιτζάνια των 150ml ) ή και σε μικρότερες ποσότητες σε άτομα που έχουν γνωστή ανωμαλία του καρδιακού ρυθμού.

Ως προς το γαστρεντερολογικό σύστημα, κλασικά οι συμβουλές που δίνονται σε άτομα με διαφραγματοκήλη και παλινδρόμηση γαστρικού υγρού στον οισοφάγο με αίσθημα "καούρας", περιλαμβάνουν και απαγόρευση των ποτών που περιέχουν καφεΐνη. Τα αποτελέσματα όμως των ερευνών είναι αντικρουόμενα. Φαίνεται ότι υπάρχει ένα επίπεδο γαστρικής και εντερικής ευαισθησίας που διαφέρει από άτομο σε άτομο. Ο καφές δεν πειράζει το συκώτι, αντίθετα μπορεί να αποτρέψει τη δημιουργία ενός συγκεκριμένου είδους λίθων της χοληδόχου κύστης.

Και μία χρήσιμη πληροφορία: η κατανάλωση καφέ λίγο πριν από τη λήψη αλκοόλ αυξάνει την απορρόφηση του τελευταίου.

Στο αναπνευστικό επίπεδο έχει αποδειχθεί ότι ο καφές μειώνει τις κρίσεις άσθματος χάρη στη βρογχοδιαστολή που προκαλεί η καφεΐνη.

Από ενδοκρινολογικής άποψης τώρα, παρατηρήθηκε ότι η ένταση των διαταραχών που έχουν οι γυναίκες πριν από την έμμηνο ρύση έχουν σχέση με την ποσότητα καφέ που καταναλώνουν. Χρειάζεται βέβαια μεγάλη προσοχή στην ερμηνεία αυτού του φαινομένου, γιατί υπάρχουν δυο πιθανές εξηγήσεις: ή ο καφές επιτείνει τα συμπτώματα ή εξ' αιτίας των συμπτωμάτων αυξάνεται η κατανάλωση καφέ...

Πηγές: health.in.gr (Α.Μόρτογλου - Χ.Κανδηλώρος)

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2012

Έξυπνες τεχνικές ... υγιεινής παρασκευής των γευμάτων μας ...!


Ο Θεραπευτής

Τεχνικές παρασκευής των γευμάτων

O υγιεινός τρόπος διατροφής δεν περιλαμβάνει μόνο το είδος του φαγητού, αλλά και τον τρόπο παρασκευής του. Γεγονός είναι ότι μερικές μέθοδοι μαγειρέματος είναι καλύτερες από άλλες ως προς τη μείωση του λίπους, των θερμίδων και της χοληστερόλης, ενώ συγχρόνως προάγουν τη θρεπτική αξία των τροφών.

Ένας γενικός κανόνας είναι να αποφεύγετε όλους τους τρόπους που προσθέτουν λίπος ή αφήνουν την τροφή να μαγειρευτεί στο λίπος της. Το τηγάνισμα στο τηγάνι ή στη φριτέζα είναι δύο παραδείγματα προς αποφυγήν.

Εναλλακτικοί και πιο υγιεινοί τρόποι είναι οι εξής:


Ψητά

Ψητό στην κατσαρόλα. Να βάζετε μια σχάρα στον πάτο της κατσαρόλας, ώστε το κρέας ή το κοτόπουλο να μην ψήνεται στο λίπος που στάζει. Καλό είναι να μαγειρεύετε σε χαμηλές θερμοκρασίες (70-80 βαθμούς), ώστε να διατηρείται η μυϊκή ίνα που συγκρατεί το λίπος. Για τη σάλτσα μπορείτε να χρησιμοποιείτε συστατικά χωρίς λίπος, όπως κρασί, τοματόζουμο ή χυμό λεμονιού.

Ψήσιμο στο φούρνο. Μπορείτε να ψήσετε στο φούρνο πουλερικά, κρέας ή ψάρι, σκεπασμένα με ειδικό κάλυμμα και προσθέτοντας λίγο νερό. Η υγρασία του νερού κάνει αυτή τη μέθοδο ιδανική για ψάρι ή στήθος κοτόπουλου.
Ψήσιμο στο γκριλ. Με το ψήσιμο στη σχάρα το λίπος λιώνει και φεύγει από το κρέας ή το κοτόπουλο. Είναι μια καλή μέθοδος και για το ψάρι, το οποίο μάλιστα γίνεται έτσι ιδιαίτερα νόστιμο. Για περισσότερη νοστιμιά μαρινάρετέ το πριν το βάλετε στο φούρνο ή στα κάρβουνα. Τα λαχανικά περασμένα σε σουβλάκι έχουν θαυμάσια γεύση, όταν ψήνονται σε ανοιχτή φωτιά.

Ψήσιμο στον ατμό. Το μαγείρεμα της τροφής σε μεταλλικό καλαθάκι πάνω από νερό που βράζει, αφήνει τη φυσική γεύση, το χρώμα και τη διαιτητική αξία των λαχανικών αναλλοίωτα. Μπορείτε να βάλετε μπαχαρικά ή να χρησιμοποιήσετε ζωμό αντί για νερό, οπότε θα προσθέσετε γεύση στο φαγητό σας.


Βραστά

Σιγοβράσιμο. Χρησιμοποιούμε λίγο περισσότερο νερό από ό,τι στο ψήσιμο στο φούρνο. Το σιγοβράσιμο γίνεται είτε σε σκεπασμένο σκεύος στο μάτι της κουζίνας είτε στο φούρνο. Εάν μαγειρεύετε κρέας ή κοτόπουλο, καλό είναι να το βράσετε από την προηγούμενη και να το διατηρήσετε στο ψυγείο. Την επόμενη ημέρα, όταν το λίπος έχει παγώσει, μπορείτε εύκολα να το αφαιρέσετε πριν το ζεστάνετε. Το βράσιμο είναι επίσης ένας καλός τρόπος μαγειρέματος των λαχανικών.

Ποσέ. Για να κάνετε το κοτόπουλο ή το ψάρι ποσέ, βάλτε λίγο νερό επάνω στο μάτι της κουζίνας, πριν τοποθετήσετε το μαγειρικό σκεύος. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα καλή, όταν σερβίρετε το φαγητό με σάλτσα από πουρέ λαχανικών.

Σοτέ. Τα ψάρια, τα πουλερικά και τα λαχανικά μπορούν να σοταριστούν σε κατσαρόλα ή στο τηγάνι με λίγα ή καθόλου λιπαρά, καθώς το συνεχές ανακάτεμα τα εμποδίζει να κολλήσουν. Δοκιμάστε το σοτάρισμα με λίγο ελαιόλαδο αλειμμένο πάνω στο τηγάνι με χαρτοπετσέτα. Ακόμη καλύτερα, χρησιμοποιήσετε λίγο ζωμό ή κρασί. Κινεζικός τρόπος. Αυτός γίνεται σε ειδικό τηγάνι (γουόκ), όπως ακριβώς το σοτέ. Η υψηλή θερμοκρασία και η συνεχής ανάδευση εμποδίζουν τα προϊόντα να κολλήσουν στο σκεύος και να καούν. Μπορείτε να μαγειρεύετε με αυτό τον τρόπο τα λαχανικά, το κοτόπουλο ή τα θαλασσινά, προσθέτοντας πολύ λίγο ελαιόλαδο, ηλιέλαιο ή σογιέλαιο.
  

Μικροκύματα

Είναι ένας γρήγορος τρόπος μαγειρέματος που δεν απαιτεί την προσθήκη λίπους, διότι η υγρή θερμότητα που αναδίδουν τα μικροκύματα εμποδίζει την τροφή να κολλήσει στο σκεύος. Μάλιστα, μπορείτε να στραγγίξετε το λίπος από τα τρόφιμα κατά το ψήσιμο τυλίγοντάς τα με χαρτοπετσέτες. Αν θέλετε να εφαρμόσετε μία συνταγή στον φούρνο μικροκυμάτων, ελαττώστε τον χρόνο ψησίματος στο ένα τέταρτο ή στο ένα τρίτο του παραδοσιακού.

Όταν πρόκειται να μαγειρέψετε στο φούρνο μικροκυμάτων, καλό είναι να θυμάστε τα ακόλουθα:

-Επιλέξτε τροφές που ψήνονται καλά σε υγρή ζέστη: κοτόπουλο, ψάρι, κιμά, λαχανικά, σάλτσες και σούπες.

-Κομμάτια περίπου όμοια στο μέγεθος και το σχήμα θα ψηθούν ομοιόμορφα.

-Ελαττώστε το νερό που χρησιμοποιείτε για το μαγείρεμα κατά το ένα τρίτο περίπου, γιατί η εξάτμιση στο φούρνο μικροκυμάτων είναι μικρή.

-Επιλέξτε ένα ασφαλές σκεύος-ειδικό για το φούρνο μικροκυμάτων-, κάπως μεγαλύτερο από αυτό που χρησιμοποιείτε στον παραδοσιακό φούρνο. Ψήστε σε υψηλή θερμοκρασία (100°C ) σούπες, φρούτα, λαχανικά, ψάρι, κιμά και πουλερικά, μέση θερμοκρασία (70°C) για σιγοβράσιμο και χαμηλότερη θερμοκρασία (50°C) για να ψήσετε ψωμί και κέικ, όπως επίσης και για να μαγειρέψετε μέρη κρέατος που δεν είναι πολύ μαλακά.

-Λαδώστε το σκεύος με φυτικό λάδι και προσθέστε τριμμένο ψωμί για να κάνει κρούστα το φαγητό.

-Προσθέστε τυρί με χαμηλά λιπαρά στην επιφάνεια του φαγητού όταν πλησιάζει το τέλος του ψησίματος, ώστε να μη γίνει σκληρή ή υγρή η επιφάνειά του.

-Αποφύγετε να βάλετε αλεύρι στο κρέας, αν σκοπεύετε να προσθέσετε νερό για το ψήσιμο, διαφορετικά η επιφάνειά του θα μείνει υγρή .

Πρόσθετα Μυστικά

Υπάρχουν πολλοί απλοί τρόποι να μειώσετε τη χοληστερόλη, το λίπος, το αλάτι και τις θερμίδες διατηρώντας τη νοστιμιά του φαγητού σας.

-Περικόψτε όλο το ορατό λίπος από το κρέας, πριν το μαγειρέψετε.

-Αφού ψήσετε το κρέας ή το κοτόπουλο, τοποθετήστε το στο ψυγείο. Όταν κρυώσει το λίπος θα μαζευτεί στην επιφάνεια, θα γίνει συμπαγές και θα μπορείτε να το αφαιρέσετε εύκολα. Χρησιμοποιήστε μόνο το ζωμό σε βραστά, σάλτσες και σούπες.

-Ο κιμάς έχει περισσότερο λίπος από το κρέας. Αντί να αγοράζετε τον κιμά έτοιμο σε πακέτο, ζητήστε από τον κρεοπώλη να σας αλέσει καθαρό ψαχνό. Σιγουρευτείτε ότι θα αφαιρέσει όλο το λίπος και ότι θα καθαρίσει τη μηχανή από το λίπος των προηγούμενων αλέσεων.

-Όταν υπολογίζετε τις μερίδες που θα σερβίρετε, να θυμάστε ότι το κρέας χάνει το 25% περίπου του βάρους του ωμό.

-Αφαιρέστε το δέρμα του κοτόπουλου, καθώς και το ορατό λίπος κάτω από αυτό, πριν το μαγειρέψετε. Η αφαίρεση γίνεται ευκολότερα, εάν χρησιμοποιήσετε χαρτοπετσέτες ή ένα καθαρό κομμάτι ύφασμα, με το οποίο θα πιάσετε το κοτόπουλο.

-Το φρέσκο ψάρι πρέπει να μαγειρεύεται δέκα λεπτά για κάθε 2,5 εκατοστά πάχους. Συνεχίστε για πέντε λεπτά ακόμη, αν το ψάρι είναι τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο. Ο χρόνος ψησίματος μπορεί να διαφέρει, ανάλογα με τον τρόπο ψησίματος. Πάντως, το ψάρι είναι έτοιμο όταν είναι αδιαφανές και χωρίζεται εύκολα.

-Στην ομελέτα χρησιμοποιήστε έναν κρόκο και περισσότερα ασπράδια, ώστε να μειώσετε το λίπος και τη χοληστερίνη που θα λάβετε από τη βρώση της.

-Για να αφαιρέσετε το λάδι ή το αλατισμένο νερό από κονσέρβες (σολομού, τόνου ή σαρδέλας) στραγγίστε τες καλά, προσθέστε νερό στο κουτί και ξαναστραγγίστε το περιεχόμενο.

-Πριν από το μαγείρεμα, τυλίξτε σε αλουμινόχαρτο τις τροφές, για να διατηρήσουν τους χυμούς τους κατά το ψήσιμο. Μπορείτε ακόμη να χρησιμοποιήσετε για περιτύλιγμα φύλλα από μαρούλι ή λάχανο.

-Μαγειρέψτε τα λαχανικά, ώσπου να γίνουν τρυφερά. Τα πολυμαγειρεμένα λαχανικά χάνουν σε νοστιμιά και θρεπτικές ουσίες. -Καθαρίστε τα μανιτάρια σκουπίζοντάς τα σε υγρή πετσέτα. Είναι απαραίτητο ένα γρήγορο ξέβγαλμα σε κρύο νερό, αλλά μην τα αφήσετε να μουσκέψουν, γιατί θα γίνουν πολύ μαλακά.

-Μειώστε τη χοληστερόλη βάζοντας περισσότερα λαχανικά και λιγότερα πουλερικά ή κρέας στις σούπες και στα βραστά.

-Αντί για κρέμα γάλακτος στο φαγητό και τις σαλάτες, χρησιμοποιήστε σκέτο γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά. Έτσι, θα ελαττώσετε κατά πολύ τις θερμίδες και το ζωικό λίπος από το φαγητό σας, χωρίς να μειώσετε τη γευστική σας απόλαυση.

-Δώστε γλυκιά γεύση στο άπαχο ή με χαμηλά λιπαρά γιαούρτι αναμειγνύοντάς το με πολτό φρούτων. Είναι πιο υγιεινό και εύγευστο από το έτοιμο γιαούρτι με φρούτα.

Πηγές: health.in.gr (A. Μόρτογλου)

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

Τι ξέρουμε για τα ... διατροφικά συμπληρώματα ...;


Ο Θεραπευτής

Διατροφικά συμπληρώματα

Τι είναι διατροφικό συμπλήρωμα;

Παραδοσιακά, ο ορισμός του τροφικού συμπληρώματος αναφέρεται σε προϊόντα που παρασκευάζονται από μία ή περισσότερες φυσικές θρεπτικές ουσίες, όπως βιταμίνες, άλατα και πρωτεΐνες.

Ο σύγχρονος όμως ορισμός περιλαμβάνει κάθε προϊόν, με μερικές μόνο εξαιρέσεις, που προορίζεται για βρώση ως συμπλήρωμα της διατροφής. Επομένως συμπεριλαμβάνονται βιταμίνες, άλατα, βότανα και φυτικής προέλευσης ουσίες, αμινοξέα, καθώς και μεταβολίτες, συμπυκνώσεις ή προϊόντα εκχύλισης αυτών των ουσιών.

Τα διατροφικά συμπληρώματα διατίθενται σε πλήθος διαφορετικών μορφών, όπως χάπια, κάψουλες, σκόνες, σιρόπια, ενώ πωλούνται σε πολλά και διάφορα καταστήματα, όπως σούπερ μάρκετ, φαρμακεία κ.λπ., ακόμη και ταχυδρομικώς μέσω τηλεόρασης ραδιοφώνου, Internet κ.λπ.

Κυριαρχεί γενικά η άποψη ότι τα διατροφικά συμπληρώματα δεν είναι φάρμακα. Όμως, φάρμακα που έχουν φυτική προέλευση χρησιμοποιούνται στην ιατρική πράξη από πολύ παλιά, τόσο για διάγνωση όσο και για θεραπεία ή πρόληψη νόσων.

Πριν κυκλοφορήσουν όμως τα φάρμακα, υποβάλλονται σε κλινικές μελέτες, από τις οποίες προσδιορίζονται η δραστικότητα, η ασφάλεια, οι πιθανές αλληλοεπιδράσεις με άλλα φάρμακα, η ιδανική δοσολογία κ.λπ., και στη συνέχεια παίρνουν την έγκριση κυκλοφορίας. Δεν υπάρχει όμως ο ίδιος μηχανισμός ελέγχου για τα διατροφικά συμπληρώματα.

Επομένως, εάν ένα προϊόν πωλείται ως διατροφικό συμπλήρωμα και διατρανώνει στην ετικέτα του ότι πρόκειται για την καινούρια θεραπεία μιας συγκεκριμένης πάθησης ή νοσηρής κατάστασης, τότε θα πρέπει να θεωρηθεί ως ένα μη ελεγμένο, παράνομο φάρμακο. Επίσης, τα διατροφικά συμπληρώματα δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστάσουν την καθημερινή φυσιολογική διατροφή, αφού είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν να παρέχουν όλα τα γνωστά, ίσως και μη γνωστά, οφέλη της συνήθους διατροφής.

Είναι ασφαλή τα διατροφικά συμπληρώματα;

Όπως ισχύει για όλα τα τρόφιμα, έτσι και για τα διατροφικά συμπληρώματα οι βιομηχανίες παρασκευής τους πρέπει να εγγυηθούν ότι είναι ασφαλή, ώστε να επιτραπεί η κυκλοφορία τους. Όμως, για τα διατροφικά συμπληρώματα δεν είναι απαραίτητο να δοθούν πληροφορίες σε κάποιον ελεγκτικό οργανισμό, π.χ., στον ΕΟΦ, για να διατεθούν στην αγορά. Επομένως, θεωρούνται ασφαλή, εάν δεν προκαλούν κίνδυνο εμφάνισης κάποιας διαταραχής στον ανθρώπινο οργανισμό, εφόσον βέβαια λαμβάνονται σύμφωνα με την υποδεικνυόμενη δοσολογία.

Παρ' όλα αυτά, στις ΗΠΑ ο υπεύθυνος οργανισμός ελέγχου φαρμάκων και τροφίμων (FDA), τον Ιούνιο του 1997, απαίτησε να μειωθεί η περιεκτικότητα των διατροφικών συμπληρωμάτων σε εφεδρίνη και να πληροφορούνται οι καταναλωτές, τουλάχιστον από την ετικέτα του προϊόντος και το εσώκλειστο φυλλάδιο, για τους κινδύνους στην υγεία που σχετίζονται με την ύπαρξη αυτής της ουσίας, όπως η επίδρασή της στην αρτηριακή πίεση, η πρόκληση καρδιακού και εγκεφαλικού επεισοδίου, ηπατίτιδας, επιληψίας, ψύχωσης, ακόμη και θανάτου.

Επίσης, την ίδια χρονιά, το FDA απαγόρευσε την κυκλοφορία διατροφικών συμπληρωμάτων που περιέχουν τη φυτικής προέλευσης ουσία Digitalis Lanata (δακτυλίτις), με αφορμή το θάνατο μιας γυναίκας από πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό του καρδιακού ερεθίσματος, η οποία λάμβανε διατροφικό συμπλήρωμα που περιείχε αυτήν τη φαρμακολογικά δραστική ουσία.

Ανεξάρτητα από τις αποφάσεις του FDA, στις ΗΠΑ κάθε πολιτεία έχει τη δικαιοδοσία να αποσύρει από την κυκλοφορία διατροφικά συμπληρώματα που πιθανόν εγκυμονούν κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Έτσι, για παράδειγμα, η Πολιτεία της Φλόριντα απέσυρε από την κυκλοφορία όλα τα σκευάσματα που περιείχαν την ουσία εφεδρίνη. Το εκπληκτικό είναι ότι το 90% των διατροφικών συμπληρωμάτων στις ΗΠΑ περιέχει την εφεδρίνη, η οποία έχει φαρμακολογικές δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό.

Διαβάζοντας τις "Ενδείξεις" στην ετικέτα

Οι ενδείξεις για τα οφέλη από τα διατροφικά συμπληρώματα, τα οποία προσελκύουν συνεχώς αγοραστές, εξακολουθούν να αμφισβητούνται. Οι κατασκευάστριες εταιρείες συχνά στηρίζονται σε αυτές για να προωθούν τις πωλήσεις τους, οι καταναλωτές όμως διερωτώνται εάν πρέπει να τις εμπιστεύονται.

Έτσι, ακολουθώντας κάποιους κανόνες, τα διατροφικά συμπληρώματα θα πρέπει να αναγράφουν στην ετικέτα τους τα στοιχεία που περιέχουν και τη σχέση τους με διάφορες παθολογικές καταστάσεις. Για παράδειγμα, ένα συμπλήρωμα που περιέχει τουλάχιστον 200mg ασβεστίου ανά χάπι ή κάψουλα, μπορεί να φέρει την ένδειξη υψηλής περιεκτικότητας σε ασβέστιο ή ένα συμπλήρωμα που περιέχει τουλάχιστον 12mg ανά χάπι βιταμίνη C, μπορεί να αναγράφει στην ετικέτα του "πολύ καλή πηγή βιταμίνης C".

Εάν το διατροφικό συμπλήρωμα είναι κατάλληλο για κάποια νόσο, το FDA επιτρέπει την αναγραφή τέτοιας ένδειξης, μόνο εφόσον έχει βασιστεί σε επιστημονική τεκμηρίωση. Το γεγονός αυτό δίνει το δικαίωμα σε μερικά διατροφικά συμπληρώματα να αναγράφουν ενδείξεις για διάφορες παθήσεις. Η βιταμίνη φυλλικό οξύ, για παράδειγμα, σχετίζεται με το μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης διαταραχών στο κεντρικό νευρικό σωλήνα του εμβρύου στην εγκυμοσύνη. Το ασβέστιο μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης. Οι κόκκοι φλοιού psyllium τις στεφανιαίες νόσους, επειδή ελαττώνουν τη χοληστερίνη. Όλα αυτά εφόσον το διατροφικό συμπλήρωμα εμπεριέχει ικανή ποσότητα φυλλικού οξέος, ασβεστίου και psyllium αντίστοιχα.

Όταν υπάρχουν ενδείξεις για συμπληρωματικό εμπλουτισμό της διατροφής, θα πρέπει να περιγράφονται οι συσχετισμοί μεταξύ κάποιου στοιχείου με τις παθολογικές καταστάσεις που θα δημιουργηθούν, εάν αυτό λείπει από την καθημερινή διατροφή. Για παράδειγμα, η ετικέτα ενός διατροφικού συμπληρώματος που περιέχει βιταμίνη C, θα μπορούσε να αναγράφει ότι προλαμβάνει το σκορβούτο. Τότε, όμως, θα πρέπει να αναφέρει η ετικέτα και το ποσοστό του γενικού πληθυσμού που πάσχει από σκορβούτο.

Επίσης, στις ενδείξεις ενός διατροφικού συμπληρώματος, μπορούν να αναφέρονται οι επιπλέον επιδράσεις στο ανθρώπινο σώμα, τόσο από πλευράς δομικής όσο και από λειτουργικής, συμπεριλαμβανομένου και του συνολικού αισθήματος της ευεξίας του ατόμου. Για παράδειγμα: το ασβέστιο φτιάχνει γερά κόκαλα, τα αντιοξειδωτικά διατηρούν την ακεραιότητα των κυττάρων ή οι φυτικές ίνες ομαλοποιούν την κινητικότητα του παχέος εντέρου. Στις ΗΠΑ, οι βιομηχανίες μπορούν να αναγράφουν αυτές τις τελευταίες ενδείξεις χωρίς άδεια από το FDA, αρκεί όμως αυτές να τεκμηριώνονται από την επιστημονική βιβλιογραφία και επιπλέον, όπως συμβαίνει με όλες τις ενδείξεις της ετικέτας, θα πρέπει να είναι αληθινές και όχι παραπλανητικές, εφόσον δεν έχουν εκτιμηθεί από κάποιον ελεγκτικό οργανισμό. Επίσης, εάν μία αναγραφόμενη ένδειξη προάγει το διατροφικό συμπλήρωμα σε φάρμακο, τότε ο ελεγκτικός οργανισμός (π.χ., το FDA στις ΗΠΑ) μπορεί και πρέπει να επιβάλλει στην κατασκευάστρια εταιρεία να αλλάξει ή να διαγράψει αυτή την ένδειξη από την ετικέτα και το εσώκλειστο φυλλάδιο

Επειδή πολλές φορές, η διαχωριστική γραμμή των διαφόρων ενδείξεων είναι δυσδιάκριτη, το FDA στις ΗΠΑ καθόρισε ότι πρέπει να γίνεται προσδιορισμός:
1. της ονοματολογίας της ειδικής πάθησης ή της κατηγορίας τον παθήσεων,
2. της χρήσης επιστημονικής λαϊκής ορολογίας για περιγραφή της δράσης του προϊόντος σε ένα ή περισσότερα συμπτώματα, που αναγνωρίζονται και θεωρούνται από τους γιατρούς κα τους καταναλωτές ως χαρακτηριστικά μιας ειδικής νόσου ή ενός αριθμού διαφορετικών νόσων,
3. του ονόματος του προϊόντος.

Επίσης πρέπει να περιλαμβάνονται:
1. έκθεση σχετικά με την επεξεργασία του προϊόντος,
2. υπόμνημα σχετικό με την αναφερόμενη πάθηση,
3. οι λέξεις "νόσος" ή "πάθηση",
4. σκίτσα, σύμβολα ή εικόνες,
5. αναφορές ότι το προϊόν δεν μπορεί να αντικαταστήσει μία δεδομένη θεραπεία, π.χ., ένα φάρμακο. θα πρέπει το αγοραστικό κοινό να ενημερωθεί, ώστε, εάν βρίσκει στα ράφια κάποιο διατροφικό συμπλήρωμα που στην ετικέτα του θα αναγράφει ή ακόμα θα υπονοεί ότι μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση, θεραπεία ή πρόληψη μιας νόσου, όπως, π.χ., ο καρκίνος ή οι αρθρίτιδες, να το αντιμετωπίζει ως ένα προϊόν που παράνομα εμπορεύεται ως φάρμακο και του οποίου επιπλέον δεν έχουν ελεγχθεί η δραστικότητα και η ασφάλεια, όπως συμβαίνει με τα φάρμακα. Ήδη έχουν ληφθεί δραστικά μέτρα στις ΗΠΑ εναντίον εταιρειών, που διαφήμισαν διατροφικά συμπληρώματα δίνοντας λανθασμένες και παραπλανητικές πληροφορίες. Για παράδειγμα, είναι εσφαλμένη η ένδειξη ότι το χρώμιο βοηθά στην απώλεια βάρους και στη θεραπεία της υπερχοληστεριναιμίας.

Προϊόντα-απάτη

Οι καταναλωτές θα πρέπει να προφυλαχθούν από προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά και δεν επιτυγχάνουν όσα ισχυρίζεται η διαφήμισή τους ή δεν περιέχουν όλα αυτά που γράφουν ότι περιέχουν. Το μικρότερο κακό που κάνουν τα προϊόντα-απάτη είναι να οδηγούν τους αγοραστές τους σε σπατάλη χρήματος, ενώ μπορούν ακόμη να προκαλέσουν κάποια επιβλαβή κατάσταση στην υγεία των καταναλωτών. Ία διατροφικά συμπληρώματα-απάτη μπορούν συχνά να αναγνωριστούν από την ετικέτα τους, τη διαφήμισή τους ή από τη συνοδευτική τους βιβλιογραφία.

Μερικές πιθανές ενδείξεις ότι είναι απατηλά μπορούν να εξαχθούν από:

1. Τη φήμη πως πρόκειται για μία νέα μυστική ακόμη θεραπεία, η οποία περιγράφεται με τους όρους "μαγικό", "μαγική θεραπεία", "νέα αποκάλυψη" και "επαναστατική θεραπεία". Εάν το προϊόν ήταν πράγματι κατάλληλο για τη θεραπεία μιας νόσου, θα ήταν ευρέως διαδεδομένο και θα χρησιμοποιούταν από τους γιατρούς,

2. Τη χρήση ιατρικοφανών διατυπώσεων για την περιγραφή του, όπως "αποτοξινωμένο", "κεκαθαρμένο" και "αυξάνει τα ενεργειακά αποθέματα". Αυτοί οι χαρακτηρισμοί είναι δύσκολο να ελεγχθούν τεχνικά, γεγονός που καθιστά την κατάχρήσή τους ευκολότερη.

3. Ισχυρισμούς ότι το προϊόν μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία ενός μεγάλου πλήθους ασθενειών, μη σχετιζομένων μεταξύ τους. Κανένα φάρμακο και πολύ περισσότερο κανένα διατροφικό συμπλήρωμα δεν μπορεί να το πετύχει αυτό.

4. Ισχυρισμούς ότι το προϊόν στηρίζεται σε επιστημονικές μελέτες, χωρίς να συνοδεύεται από κατάλογο αυτών των μελετών. Ακόμη και εάν υπάρχει λίστα βιβλιογραφικών παραπομπών, δεν μπορεί κανείς να τις εμπιστευτεί. Οι μελέτες αυτές είναι συνήθως προβληματικές στο σχεδιασμό τους ή άσχετες γενικά με το θέμα.

5. Ισχυρισμούς ότι το προϊόν ωφελεί χωρίς να έχει καμία παρενέργεια. Κάθε προϊόν που θα μπορούσε να έχει ωφέλιμη επίδραση στην υγεία, θα μπορούσε επίσης να προκαλέσει και ανεπιθύμητες ενέργειες.

6. Αμεσες ή έμμεσες υπόνοιες ή κατηγορίες ότι ο ιατρικός κόσμος, οι φαρμακοβιομηχανίες, αλλά και οι κυβερνήσεις αποκρύπτουν την πληροφόρηση για τη νέα δραστική θεραπεία. Το γεγονός αυτό μπορεί να ακούγεται παράλογο, αλλά υπάρχει εξήγηση γιατί υφίσταται, με βάση το γεγονός ότι πολύς κόσμος χρησιμοποιεί θεραπείες από τις οποίες ωφελήθηκε ο γείτονας ή ο γνωστός του, δείχνοντας μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε αυτούς παρά στο γιατρό του.

Οι καταναλωτές θα πρέπει να προστατεύουν τους εαυτούς τους και από οικονομικής πλευράς. Η πρακτική, στην οποία αντικαθιστώνται μερικά ή τα περισσότερα στοιχεία ενός προϊόντος με άλλα υποδεέστερης σημασίας, αλλά και φθηνότερου οικονομικού κόστους, θα πρέπει να γίνει γνωστή στους αγοραστές.

Εάν λοιπόν ένα προϊόν είναι σημαντικά φθηνότερο από τα αντίστοιχα της κατηγορίας του, τότε σίγουρα δεν είναι αυτό που υποστηρίζει ότι είναι.

Ποιότητα προϊόντος
Η συμπίεση του κόστους παραγωγής δεν συμβαίνει μόνο στο στα διατροφικά συμπληρώματα, αλλά και σε πλήθος άλλων προϊόντων. Το γεγονός αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην τελική ποιότητα του προϊόντος. Έτσι, στις ΗΠΑ, το FDA εντόπισε προβλήματα σε μερικές βιομηχανίες που αγόραζαν ως πρώτη ύλη φυτά, βότανα και άλλα συστατικά, χωρίς προηγουμένως αυτά να έχουν υποβληθεί σε ποιοτικό έλεγχο, όπως, π.χ., εάν είναι ελεύθερα προσμείξεων. Για προστατευθεί λοιπόν το καταναλωτικό κοινό πρέπει:

1. Να αναζητεί συστατικά στο προϊόν, που, για να εμπεριέχονται, υποχρεωτικά πρέπει να έχουν ακολουθηθεί κάποιοι κανόνες.
2. Να αντιληφθεί ότι στην πραγματικότητα ο όρος "φυσικό προϊόν" δεν εγγυάται ότι είναι και ασφαλές. Σκεφθείτε τη δηλητηρίαση από μανιτάρια, που είναι φυτικά, φυσικά προϊόντα.
3. Να προσέχει το όνομα της παραγωγού εταιρείας. Σε πολλά κράτη υπάρχουν χαμηλές προδιαγραφές ελέγχου και επομένως τα προϊόντα τους θα πρέπει να αποφεύγονται.
4. Για οποιαδήποτε απορία ή ερωτηματικό, να απευθυνθεί απευθείας στην παραγωγό εταιρεία για περισσότερες πληροφορίες.

Τα διατροφικά συμπληρώματα σήμερα

Κατ' αρχάς θα πρέπει να διερευνηθεί εάν και κατά πόσο οι καταναλωτές θέλουν και μπορούν να αξιολογούν τις πληροφορίες που τους παρέχονται από την ετικέτα του διατροφικού συμπληρώματος. Επίσης, πρέπει να πραγματοποιηθούν μελέτες, για να προσδιοριστεί η σχέση μεταξύ διατροφικών συμπληρωμάτων και διατήρησης της υγείας ή της πρόληψης παθήσεων.

Επίσης, οι ελεγκτικοί οργανισμοί πρέπει άμεσα να αποφανθούν για την ασφάλεια των προϊόντων αυτών, αλλά και να καθορίσουν κανόνες για οδηγίες χρήσεως. Αν και πάρα πολλά θέματα παραμένουν ακόμη άγνωστα, όσον αφορά, π.χ., στα οφέλη υγείας ή στους πιθανούς κινδύνους από τη χρήση τους, το αναμφισβήτητο γεγονός είναι ένα: υπάρχει τεράστιο πλήθος τέτοιων προϊόντων στη διάθεση των καταναλωτών και αυτοί, εάν αποφασίσουν να αγοράσουν κάποιο από αυτά, θα πρέπει να το επιλέξουν με μεγάλη προσοχή, αφού είναι βέβαιοι ότι έχουν την απαιτούμενη πληροφόρηση και συμβουλευόμενοι πάντοτε το γιατρό τους.

Η πλειονότητα των βιομηχανιών παραγωγής διατροφικών συμπληρωμάτων είναι φερέγγυα και υπεύθυνη. Όμως, όπως για όλα τα αγαθά στην αγορά, ο καταναλωτής θα πρέπει να είναι διορατικός, γιατί είναι και αυτός υπεύθυνος για την επιλογή του όσο και η πολιτεία που οφείλει να τον προστατεύει. Είναι χρήσιμο, αν όχι απαραίτητο, πριν ξεκινήσει κανείς τη λήψη οποιουδήποτε συμπληρώματος διατροφής, να συνεννοηθεί με το γιατρό του, ιδιαίτερα κάποιες κατηγορίες ατόμων όπως έγκυες, θηλάζουσες, άτομα τρίτης ηλικίας, άτομα κάτω των 18 χρόνων, χρονίως πάσχοντες ή λαμβάνοντες για μεγάλο διάστημα φάρμακα.

Πηγές: health.in.gr

Τι είναι η .... ψυχοβιολογία ... της όρεξης ...;


Ο Θεραπευτής

Η ψυχοβιολογία της όρεξης

Η πρόσληψη τροφής είναι η λειτουργία όλων των ζώντων οργανισμών που σκοπό έχει τον προσπορισμό υλικών για την οικοδόμηση και τη συντήρηση του οχήματος που θα μεταφέρει το κάθε είδος στην επόμενη γενιά. Aκόμα και η εξέλιξη των ειδών, μέσα στα εκατομμύρια χρόνια, φαίνεται να έχει κύριο σκοπό τη βελτίωση των δυνατοτήτων του κάθε είδους για την εξεύρεση τροφής ή και την ανάπτυξη αμυντικών μηχανισμών προς τους βιολογικούς του αντιπάλους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε φυτό και ζώο μπορεί να είναι κυνηγός ή θήραμα για κάποιο άλλο ζώο αλλά και φυτό.

O άνθρωπος εξελίχθηκε φυλογενετικά σε συνθήκες διατροφικής ένδειας. Ήταν και αυτός κυνηγός και θήραμα, όπως όλοι οι ζώντες οργανισμοί. H εύρεση τροφής δεν ήταν εξασφαλισμένη ακόμα και για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα. Aυτό συντέλεσε στη δημιουργία δομών οικονομικής λειτουργίας και έτσι απέκτησε τη δυνατότητα αποθήκευσης μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας, με μορφή λίπους, σε περιόδους υπερπροσφοράς τροφής, αλλά και μείωσης της μεταβολικής δραστηριότητας (καύσεων) σε περιόδους στέρησης.

Στο σύγχρονο άνθρωπο, πλέον των βιολογικών μηχανισμών που ευνοούν την αναζήτηση τροφής, θα πρέπει να αναγνωριστούν και άλλα φαινόμενα από το περιβάλλον που επιδρούν στη διαιτητική του συμπεριφορά. Oι παράγοντες αυτοί είναι κυρίως γνωσιακού τύπου και περιλαμβάνουν συνήθειες της οικογένειας, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, τρόπο ζωής, θρησκεία κ.ά. Eπομένως, θα πρέπει από την αρχή να ξεχωρίσουμε τις δύο αυτές έννοιες:

Πρόσληψη τροφής

Eίναι βιολογικό φαινόμενο που σκοπό έχει τη διατήρηση του ενεργειακού ισοζυγίου και αναφέρεται στο "τι τρώμε".

Η διαιτητική συμπεριφορά

Eίναι ο "τρόπος που τρώμε". Περιβαλλοντολογικό φαινόμενο που όμως επιδρά δευτερογενώς στο βιολογικό υπόστρωμα και το ενεργειακό ισοζύγιο. Aναφέρεται στην ποιότητα της τροφής, στις διαιτητικές προτιμήσεις αλλά και αποστροφές, καθώς και στην ηδονική δράση των τροφών.

Στον άνθρωπο, η ποσότητα της προσλαμβανόμενης τροφής είναι πολύ διαφορετική από ημέρα σε ημέρα αλλά και μεταξύ μεγάλων ή μικρότερων χρονικών περιόδων. Tο φαινόμενο αυτό παρατηρείται ακόμα και σε άτομα με σταθερό σωματικό βάρος για πολλά χρόνια. Aυτό σημαίνει ότι υπάρχουν μηχανισμοί, αισθητήρες, που τροποποιούν το κατώφλι εμφάνισης της πείνας και του κορεσμού της. Oι μηχανισμοί αυτοί φαίνεται ότι εξαρτώνται κυρίως από το σωματικό βάρος.

H πολυπλοκότητα των διεργασιών αυτών κάνει και πιο δύσκολη την κατανόηση των μηχανισμών της πείνας. Eίναι πάντως μάλλον σαφές σήμερα ότι η πείνα, η εκκίνηση δηλαδή του γεύματος, εξαρτάται κυρίως από περιβαλλοντολογικούς παράγοντες, ενώ η διάρκεια του γεύματος και το χρονικό σημείο εμφάνισης κορεσμού, η ποσότητα δηλαδή της προσλαμβανόμενης τροφής, εξαρτώνται από νευροενδοκρινικούς παράγοντες.

Mεταξύ των αιτίων που θεωρούνται υπεύθυνα για την εμφάνιση, την επιδείνωση και τη διαιώνιση της παχυσαρκίας είναι και η υπερφαγία. Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι η αρχική βλάβη (ή δυσλειτουργία) αναφέρεται στους μηχανισμούς πρόσληψης τροφής, ενώ οι μεταβολικές διαταραχές που παρατηρούνται εκ των υστέρων οφείλονται στην ήδη εγκαταστημένη αύξηση του λιπώδους ιστού.

H σίτιση του ανθρώπου γίνεται κατά ώσεις που ονομάζονται "Γεύματα". Eπομένως, η ποσότητα της προσλαμβανομένης τροφής εξαρτάται από τον αριθμό, το μέγεθος και την περιεκτικότητα σε ενέργεια των γευμάτων. Tο γεύμα λοιπόν, αποτελεί τη βασική μονάδα της διαιτητικής συμπεριφοράς του ανθρώπου και σε αυτό θα πρέπει να επικεντρωθεί η ανάλυσή της.

Για κάθε γεύμα μπορούμε να διακρίνουμε τρείς φάσεις:
  • Έναρξη: Eίναι η πείνα για πρόσληψη τροφής γενικώς ή η όρεξη για κατανάλωση συγκεκριμένης τροφής.
  • Διάρκεια.
  • Tέλος (κορεσμός).


Οι βιολογικοί μηχανισμοί

Oι βιολογικοί μηχανισμοί που έχουν προταθεί για την έναρξη του γεύματος είναι:

Οι συσπάσεις του στομάχου

Oι περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε την πείνα όταν έχουμε συσπάσεις στο στομάχι μας ή και βορβορυγμούς. Aλλά και το αντίθετο μπορεί να συμβαίνει. Aν δηλαδή δεν γουργουρίζει το στομάχι μας, νομίζουμε ότι δεν πεινάμε. Oι συσπάσεις του στομάχου ήταν για πολλά χρόνια η επικρατούσα θεωρία της πείνας. Σήμερα, αν και το φαινόμενο αυτό είναι μία αντικειμενική πραγματικότητα, φαίνεται ότι είναι εκδήλωση άλλων μηχανισμών και όχι το αρχικό ερέθισμα.

Η γεύση της τροφής

H ευχαρίστηση που μας προκαλεί η γεύση κάποιας τροφής μάς ανοίγει την όρεξη. O ρυθμός πρόσληψης της τροφής είναι αρχικά ταχύς. Mε την πάροδο της ώρας όμως, ο αρχικός ρυθμός μειώνεται και αυτό φαίνεται ότι οφείλεται στο ότι η ίδια τροφή μάς φαίνεται όλο και λιγότερο γευστική. Aυτό καθαυτό το γεύμα λοιπόν αποτελεί ερέθισμα για παράταση της διάρκειάς του. Oι Γάλλοι λένε "L' appetit vient en mangeant" όπως ακριβώς και η ελληνική λαϊκή ρήση: "τρώγοντας έρχεται η όρεξη".

Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος

Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει ότι ο άνθρωπος πεινά περισσότερο όταν κάνει κρύο, ενώ του κόβεται η όρεξη σε υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος. Aν και το φαινόμενο αυτό φαίνεται να έχει εύκολη εξήγηση, αφού οι ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού είναι αυξημένες όταν κάνει κρύο, εντούτοις η επιπλέον ποσότητα της προσλαμβανόμενης τροφής είναι πολύ μεγαλύτερη από τις αυξημένες αυτές ενεργειακές ανάγκες.

Mία πρακτική εφαρμογή του φαινομένου αυτού θα μπορούσε να είναι και η εξής: Mία χειμερινή ημέρα έχουμε στο σπίτι μας καλεσμένους. Aντιλαμβανόμαστε ότι δεν τους αρέσει και πολύ το φαγητό. Aν κλείσουμε το καλοριφέρ, θα μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα φάνε όλο το φαΐ τους.

Τα ενεργειακά επίπεδα του οργανισμού 


Πιστεύεται ότι ο άνθρωπος αρχίζει να τρώει, όταν έχει καταναλώσει κάποια ποσότητα ενέργειας και σταματά όταν αποκαταστήσει τα ενεργειακά του αποθέματα. Yποστηρίζεται ότι μέσω του αίματος μεταφέρονται κάποια σήματα τα οποία μας πληροφορούν κάθε στιγμή για τις ενεργειακές μας εφεδρείες, ώστε να ρυθμίσουμε ανάλογα την ποσότητα της προσλαμβανόμενης τροφής.

 Ένα από τα σήματα που πολλοί θεωρούν υπεύθυνα για τη μεταφορά των πληροφοριών αυτών, είναι τα επίπεδα των μη εστεροποιημένων λιπαρών οξέων (MEΛO). Όταν τα επίπεδά τους στο αίμα είναι αυξημένα, που σημαίνει ότι γίνεται λιπόλυση για την παροχή καυσίμων, αυξάνει η πείνα και η διάρκεια του γεύματος.

Aντίθετα, όταν τα MEΛO είναι ελαττωμμένα, που σημαίνει ότι υπάρχει επάρκεια τροφής, ώστε να γίνεται και αποθήκευση, τότε η ποσότητα της προσλαμβανόμενης τροφής μειώνεται. Ίσως και αυτός να είναι ένας μηχανισμός που εξηγεί την πολυφαγία της παχυσαρκίας.

Στα παχύσαρκα άτομα, τα επίπεδα MEΛO είναι σταθερά αυξημένα λόγω ινσουλινοαντίστασης και όχι λόγω λιπόλυσης από έλλειψη τροφής. Tο φαινόμενο αυτό δίνει παραπλανητικό σήμα ότι λείπει τροφή και το παχύσαρκο άτομο τρώει περισσότερο από όσο συνήθως χρειάζεται.

H δυναμική των μεταβολών της γλυκόζης στο αίμα

Aν και σε πειραματικό επίπεδο φαίνεται ότι υφίστανται τέτοιου είδους μηχανισμοί, η κλινική πράξη δεν αποδεικνύει ότι και στον άνθρωπο ισχύουν απόλυτα. Για παράδειγμα, πολλοί άνθρωποι δεν παίρνουν πρωινό, ενώ έχουν περάσει 8-12 ώρες από το προηγούμενο γεύμα και επομένως τα επίπεδα ενέργειας και γλυκόζης του οργανισμού είναι χαμηλά. Aλλά και όταν χωρίς να πεινάμε, μας προσφερθεί κάποια εκλεκτή τροφή, θα την καταναλώσουμε και μάλιστα με μεγάλη όρεξη.

Πεπτιδικές ορμόνες του γαστρεντερικού συστήματος

Μετά την είσοδο της τροφής στο έντερο, αρχίζουν να εκκρίνονται διάφορες ορμόνες (γλυκαγόνη, χολοκυστοκινίνη κ.ά.), η επίδραση των οποίων στο κεντρικό νευρικό σύστημα επιφέρει μείωση της προσλαμβανόμενης τροφής μέχρι και την πλήρη αναστολή (κορεσμός).

Αλλοι παράγοντες που επιδρούν στη διάρκεια και το τέλος του γεύματος είναι τα επίπεδα των αμινοξέων στο αίμα που προέρχονται από τον καταβολισμό των πρωτεϊνών και την εντερική τους απορρόφηση, καθώς και η σχέση τροφής/νερού στο στομάχι και το λεπτό έντερο.

H καθημερινότητα βέβαια, αλλά και πειραματικά δεδομένα, αποδεικνύoυν ότι εξωτερικά ερεθίσματα, τα οποία στο παρελθόν συνδυάστηκαν με πρόσληψη τροφής, μπορούν να διεγείρουν την όρεξη ακόμα και όταν δεν υπάρχουν πραγματικές ενεργειακές ανάγκες τη στιγμή εκείνη.

Tο περιβάλλον και οι προσωπικές εμπειρίες, ευχάριστες ή δυσάρεστες, δημιουργούν διεργασίες μάθησης, οι επιδράσεις των οποίων στη μετέπειτα ζωή μας, χαρακτηρίζουν τη διαιτητική μας συμπεριφορά.

Aς μην ξεχνάμε και τις μεταβολές της όρεξης στις γυναίκες κατά τη διάρκεια της κύησης, αλλά και στη προεμμηνορυσιακή φάση του κύκλου, τότε που είναι δυνατόν να είναι ή να μείνουν έγκυοι. Στις περιπτώσεις αυτές η όρεξη είναι αυξημένη και οι συνήθεις διαιτητικές επιλογές είναι οι υδατανθρακούχες τροφές.

Στις περιόδους βέβαια αυτές, η αυξημένη όρεξη δικαιολογείται απόλυτα από τις αυξημένες ενεργειακές ανάγκες της κύησης αλλά και από τη δυσκολία που είχε το θηλυκό να αναζητήσει τροφή στη φάση αυτή, την εποχή που η τροφή δεν βρισκόταν στο …σούπερ μάρκετ.

Πηγές: health.in.gr (Α. Μόρτογλου & Κ. Μόρτογλου)