Η φωτογραφία μου
Η κατανόηση της Ιατρικής επιστήμης - τέχνης σηματοδοτεί το ρόλο του Θεραπευτή τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά. Ο ρόλος της Φύσης και η απόλυτη συμμετοχή της στη βασική λειτουργία του οργανισμού δηλαδή το μεταβολισμό αναδεικνύει την εξέχουσα θέση της οξείδωσης, της αντιοξείδωσης και της μοριακής βιολογίας. Η Φύση και ο Θεραπευτής γίνονται ένα μέσα από την κατ' ελάχιστο κατανόηση της Ιατρικής.
Έλεγχος και μελέτη του μεταβολισμού του ανθρώπινου οργανισμού

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

Δίαιτα: Μήπως πολεμάμε με το σώμα μας;


Ο Θεραπευτής

Διαίτα “...όταν πολεμάμε ενάντια στο ίδιο μας το σώμα”
 
Είναι Δευτέρα πρωί και γεμάτοι αποφασιστικότητα ετοιμάζετε ένα σωστό πρωινό! Η κίνηση αυτή, σηματοδοτεί την απόφαση να κάνετε δίαιτα. Το έχετε αποφασίσει εδώ και μέρες, όμως οι δίαιτες πάντα πάνε καλύτερα με την αρχή της εβδομάδας (ή του μήνα ή της χρονιάς!). 

Για την ακρίβεια το αποφασίσατε όταν εκείνο το «καταραμένο» παντελόνι δεν ανέβηκε και εσείς γεμάτοι απόγνωση τρέξατε μπροστά στον ολόσωμο καθρέφτη για να τον ρωτήσετε τι στο καλό συμβαίνει. Εκεί, καθώς χαζεύατε το είδωλο σας στον καθρέφτη οι σκέψεις δεν ήταν και ιδιαίτερα ευχάριστες. 

Είναι πολύ πιθανό πως «στολίσατε» τον εαυτό σας με ένα σωρό επίθετα, που κάθε άλλο παρά κολακευτικά ήταν. Όμως σχεδόν την ίδια στιγμή δώσατε μία υπόσχεση. Δεν θα είστε έτσι για πολύ καιρό ακόμα.  Θα κάνετε δίαιτα! Και αμέσως νιώσατε πως αποκτάτε κάποιο έλεγχο πάνω στην κατάσταση και ανακουφιστήκατε.

Κάπως έτσι ξεκινάει πάντα η ιστορία μίας δίαιτας. Ένα σωρό αρνητικές σκέψεις για το σώμα και τον εαυτό μας διαμορφώνουν το κίνητρο. Μια απόφαση που έχουμε μάθει να πιστεύουμε πως βαθιά μέσα της κρύβει το μυστικό της ευτυχίας, της επιτυχία και της αγάπης: «όταν θα είμαστε αδύνατοι τίποτα δε θα μπορεί να μας σταματήσει»!

Η πραγματικότητα είναι πως με τον ίδιο τρόπο που θα ήταν απίθανο να αλλάξουμε το ύψος μας με υπομονή, αποφασιστικότητα και τα κατάλληλα προϊόντα, έτσι θα έπρεπε να κατανοούμε πως θα ήταν απίθανο να αλλάξουμε και το σωματότυπο μας. 

Οι μελέτες δείχνουν πως ο σωματότυπος μας είναι γενετικά προσδιορισμένος σε ποσοστό 50-80%, ενώ μόλις το 3-5% του πληθυσμού εμπίπτει στον ψηλό και λιγνό τύπο σώματος που τα ΜΜΕ, τα περιοδικά και η κοινωνία μας προβάλλει ως τον επιθυμητό. Εμείς όμως συνεχίζουμε και θα συνεχίζουμε για πολύ ακόμα να προσπαθούμε, παρότι κάθε χαρούμενη προσπάθεια δίαιτας θα καταλήγει για σχεδόν 95% των ατόμων σε οδυνηρή αποτυχία.

Όταν έρθει η στιγμή που το άτομο θα «σπάσει» το πλάνο της δίαιτας που έχει επιλέξει, οι πιθανότητες λένε πως θα κατευθυνθεί προς όσες τροφές έχουν χαρακτηριστεί ως απαγορευμένες. Η κίνηση αυτή θα φέρει στην επιφάνεια συναισθήματα όπως ντροπή, ενοχή και αγωνία, ενώ ταυτόχρονα για κάποιους μπορεί να λειτουργήσει σαν ένας μηχανισμός να αποφύγουν κάποια άλλα συναισθήματα που τους είναι δύσκολα ή απαγορευμένα. 

Εξαιτίας αυτής της αποσυντονισμένης πλέον διατροφικής συμπεριφοράς το άτομο θα αυξήσει το βάρος του, δίνοντας μάλιστα περίοδο χάριτος στον εαυτό του μέχρι την «επόμενη Δευτέρα». Μέχρι τότε (συνήθως η επόμενη Δευτέρα αργεί να έρθει), το βάρος του, μπορεί να έχει ξεπεράσει το γενετικά προσδιορισμένο όριο, καθώς το άτομο επιλέγει να τρέφεται με συγκεκριμένες κατηγορίες τροφών και σε μεγάλες μάλιστα ποσότητες και να περάσει στο φάσμα του υπέρβαρου ή  ακόμα και της παχυσαρκίας κάνοντας κάθε καινούρια απόπειρα δίαιτας ένα σκαλοπάτι πιο δύσκολη και επίπονη.

Αν είσαι λεπτός, είσαι κι ευτυχισμένος;

Το γεγονός ότι έχουμε συνδέσει τόσο άμεσα ένα λεπτό σώμα με την ευτυχία μας προκύπτει μέσα από πιέσεις που έχουν να κάνουν τόσο με κοινωνικούς, όσο και ατομικούς παράγοντες. Η μαζικοποίηση της παραγωγής πολλών προϊόντων που σχετίζονται με την ένδυση (όσο λιγότερα νούμερα τόσο το καλύτερο), η προώθηση συγκεκριμένων κατηγοριών προϊόντων ως αναπόσπαστο μέρος της διεκδίκησης της ευτυχίας μας (αδυνατιστικά προϊόντα, βιβλία με δίαιτες κ.α.) με στόχο την παραγωγή κέρδους και  η διάθεση επιβολής μιας ομοιομορφίας που θα κάνει τα πράγματα προβλέψιμα είναι μόνο μερικοί από αυτούς σε κοινωνικό επίπεδο. 

Σε προσωπικό επίπεδο, οι άνθρωποι, όντας πολλές φορές αδύναμοι να κατανοήσουμε ποιοι παράγοντες συναισθηματικού περιεχομένου μπορεί να κρύβονται πίσω από καταστάσεις που βιώνουμε ως αδιέξοδες ή επίπονες, έχουμε την τάση να εστιάζουμε σε εξωτερικές συνθήκες προσπαθώντας να δώσουμε ένα νόημα σε αυτό που μας συμβαίνει.

Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ανθρώπων που φτάνουν σε θεραπεία πιστεύοντας πως  η απόρριψη, η απελπισία, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και η μοναξιά που βιώνουν είναι αποτέλεσμα του βάρους τους, μόνο και μόνο για να ανακαλύψουν πως στην πραγματικότητα το ζήτημα αυτό παίζει το ρόλο μίας κουρτίνας πίσω από την οποία κρύβονται προβλήματα έλλειψης κοινωνικών δεξιοτήτων από μέρους τους ή ακόμα περισσότερο δυσκολίες στο να συνδέονται με τους ανθρώπους γύρω τους, τις οποίες μέχρι τότε είτε αγνοούσαν είτε δεν ήξεραν πως να  διαχειριστούν.

Η διατροφή μας είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Η αποδοχή του εαυτού μας είναι μία ζωτική ανάγκη εξίσου βασική για την επιβίωση μας. 

Το να προσπαθούμε όμως να γεμίσουμε τις συναισθηματικές μας ανάγκες, αλλάζοντας το βάρος μας, θα μας οδηγεί να πολεμάμε διαρκώς ενάντια στο σώμα μας και τα πράγματα απλώς θα χειροτερεύουν καθώς θα χανόμαστε μέσα σε ατελείωτες δίαιτες που θα μετατρέπουν την καθημερινότητα μας σε μαρτύριο και θα μας αποπροσανατολίζουν από τα ουσιαστικά θέματα.

Πηγές: naturanrg.gr